„Chrząszcz i jego chłopiec” to powieść podejmująca ryzykowny temat. Mowa w niej o przyjaźni głównego bohatera oraz jego chrząszcza. A przecież wielu odbiorców na samą myśl o owadach zaczyna panikować. Z jakiegoś powodu boimy się pająków i innych niegroźnych stworzeń, a tu mowa o tym, że można się z nimi zaprzyjaźniać? M. G. Leonard, autorka tej powieści, wykreowała świat, w którym taka przyjaźń jest wzajemna. Chce w ten sposób zarazić młodych odbiorców mało znaną dziedziną wiedzy. Może dzięki tej historii dzieciaki zainteresują się entomologią?

Wszystko zaczyna się od tajemniczego zniknięcia doktora Bartholomew Cuttle’a. Policja nie potrafi wyjaśnić tej zagadki. Wydawać by się mogło, że dyrektor od spraw naukowych Muzeum Historii Naukowej prowadził spokojne i nudne życie. Sam wychowywał trzynastoletniego syna i zawsze odprowadzał go do szkoły. Kiedy zaginął, Darkusem zajął się wuj Maximilian Cutter, archeolog. Przyleciał do Londynu z Egiptu, gdzie prowadził wykopaliska. Zanim go jednak sprowadzono, chłopiec zdążył się dowiedzieć, jak wygląda życie w domu dziecka.

Główny bohater musi zmierzyć się nie tylko z tęsknotą za ojcem. Zostaje zapisany do nowej szkoły. Zdaje sobie sprawę, że znajdą się tacy, którzy chętnie dokuczą nowemu. Ale czy uda mu się poznać rówieśników, którzy go zaakceptują? Okazuje się, że na jego drodze staną dwie osoby – Virginia i Bertolt, para oddanych sobie przyjaciół. Tego dnia poznaje jeszcze kogoś – Baxtera. Pięknego i wielkiego chrząszcza, wyjątkowego z tego powodu, że doskonale rozumie Darkusa.

Chłopiec i chrząszcz stają się nieodłączni. Darkus dowiaduje się od swojego wuja, że jego tata interesował się owadami. Był ekspertem od chrząszczy. Dlaczego jednak te zainteresowania okrył nimbem tajemnicy? Główny bohater postanawia rozwiązać zagadkę zniknięcia swojego ojca. W śledztwie pomoże mu zarówno Baxter oraz Virginia i Bertolt. Darkus trafi na pewne ślady dzięki chrząszczowi i stopniowo będzie odkrywał kolejne karty. Im bliżej będzie rozwiązania, tym bardziej zrobi się niebezpiecznie. Okaże się, że u sąsiadów Darkusa mieszka olbrzymia ilość chrząszczy. Czy ma to coś wspólnego ze zniknięciem taty chłopca?

Najbardziej groźna okaże się Lucretia Cutter. Bogata projektantka mody, a jednocześnie ktoś, kogo można porównać do Cruelli de Mon. Tylko, że zamiast 101 dalmatyńczyków, będziemy mieli do czynienia z chrząszczami. Darkus dowie się wiele o tych insektach i zrobi wszystko co w jego mocy, by nie dostały się w ręce Lucretii. Co planuje ta niebezpieczna kobieta, czytelnicy stopniowo się dowiedzą…

Powieść jest przeznaczona dla dzieci od dziewiątego roku życia. Została tak napisana, by odbiorcy z zainteresowaniem śledzili przygody chłopca i chrząszcza. Czytelnicy otrzymują całkiem obszerną historię o charakterze kryminalnym. Bohater rozwiązuje skomplikowaną zagadkę, ale poznajemy go od ludzkiej strony. Widzimy w nim zagubionego chłopca, półsierotę, który nagle traci ojca. Jak czuje się ktoś, kto musi się zmierzyć z tęsknotą, nową szkołą, nagonką prasy, poszukującą jedynie sensacji? Pisarka do akcji powieści wplotła sporo informacji na temat chrząszczy. Poznajemy ich gatunki, otrzymujemy ciekawostki na temat tęgopokrywych (tak nazywają te owady naukowcy). Okazuje się, że chrząszcze są niezwykle interesujące. L. G. Leonard odsłania nieco ich zwyczaje, opisuje tryb życia – na końcu umieszczono słowniczek, który przyda się nie tylko przyszłym entomologom. Mam nadzieję, że wkrótce będziemy mieli okazję poznać drugą część: „Królową chrząszczy”, ponieważ tom „Chrząszcz i jego chłopiec” to naprawdę ciekawa i przyjemna w odbiorze lektura.