Mam wrażenie, że niemieccy pisarz nie są tak popularni i znani, jak choćby ci anglojęzyczni. Oczywiście najwybitniejsi zdołają się przebić na rynku, ponieważ takie hasło jak Literacka Nagroda Nobla wiele zmienia. Czy jednak znamy wielu literatów poza Noblistami piszącymi po niemiecku? Jenny Erpenbeck jest jedną z nielicznych twórczyń, które przełamują ten schemat. Jej powieści, w tym ostatnio przetłumaczona książka pt. „Kairos”, odniosły literacki sukces, więc cieszy mnie kolejny przekład. „Opowieść o starym dziecku” jest debiutem pisarki, liczy nieco ponad sto stron. Dla wydawnictwa pewnie to spore ryzyko, by publikować takie niekomercyjne książki, ale mam nadzieję, że po tytuł sięgnie wiele osób, a nie tylko ci, którzy cenią talent Erpenbeck. Czytaj dalej
„Opowieść o starym dziecku” – Jenny Erpenbeck
Odpowiedz
Bardzo lubię sięgać po książki napisane przez naszych sąsiadów z południa. Staram się nie pomijać premier z Wydawnictwa Książkowe Klimaty, które specjalizuje się w tłumaczeniach książek z Europy Środkowej. Mimo to nigdy wcześniej nie poznałam debiutanckiej książki Ivany Dobrakovovej. Być może dziesięć lat temu jeszcze nie dość uważnie śledziłam ciekawych autorów zza południowej granicy. Teraz jednak dekadę po „Bellevue” wydana została druga książka słowackiej pisarki, która zabiera czytelników… do Włoch. 
Kiedy sięgnęłam po książkę Justyny Kopińskiej, spodziewałam się reportażu o wojnie w Ukrainie i rzeczywiście to otrzymałam. Zaskoczyło mnie jednak, że prócz tekstu o konflikcie, do którego tak wielu już przywykło, dostałam felietony i esej. Nie dotyczą one, tak jak by można sądzić, tylko Ukrainy czy Rosji, ale choć czytanie książek nie jest czynnością zaliczaną matematyczną, to podczas lektury tych tekstów szybko znajdziemy ich wspólny mianownik. 
Każda nowa książka Szczepana Twardocha jest zauważana przez czytelników i krytyków. Zresztą samego pisarza często słyszymy, czy czytamy w mediach. Nic dziwnego, jest cenionym twórcą, który nie boi się wyrażać własnego zdania. 26 października premierę miała jego najnowsza powieść „Chołod”. Książka zaintryguje czytelnika nie tylko zaskakującym językiem, ale również tym, że mamy do czynienia z powieścią przygodową. 
Miałam taki czas w życiu, że spośród wybieranych przeze mnie książek, najczęściej były to horrory. Teraz robię to rzadziej, choć lubię sobie co jakiś czas przypomnieć o tym gatunku. Niedawno sięgnęłam po powieść Artura Urbanowicza pt. „Grzesznik”. Poznałam pisarza podczas lipcowego spotkania blogerów i pisarzy „A może nad morze z książką”. Warto podkreślić, że powieści Artura Urbanowicza publikuje Wydawnicto Vesper. Tytuły, które posiadam („Grzesznik i „Paradoks”), wyróżniają się intrygującymi graficznie okładkami oraz porządną, grubą oprawą. 
Historie o kocich wojownikach rozrosły się na tyle, że niekiedy trudno się zorientować w seriach cyklu. Najlepiej wtedy posłużyć się spisem znajdującym się z tyłu książki, a nawet zerknąć na stronę Wikipedii. Oczywiście miłośnicy tych opowieści doskonale się orientują w uniwersum stworzonym przez Erin Hunter, mają ulubione postacie, których losy śledzą z największą uwagą. Teraz z pewnością nie umknęła im informacja, że właśnie zbliża się premiera dwóch nowel „Omen Mglistej Gwiazdy” oraz „Osąd Czarnej Stopy”. O tym ostatnim tytule postaram się napisać kilka słów.