Kiedy mam ochotę sięgnąć po literaturę gatunkową i zapewnić sobie odrobinę rozrywki, świetnie sprawdzają się książki duetu Jørna Liera Horsta i Thomasa Engera. Najpierw na polskim rynku czytelniczym pojawił się były norweski policjant, który we wiarygodny i rzetelny sposób w swoich kryminałach oddawał procedury pracy śledczych. Jørn Lier Horst to klasyk, na którego pisarstwo można zawsze liczyć. Jednak pisarz podejmuje się kolejnych wyzwań, choćby tworząc powieści w duecie właśnie z Thomasem Engerem. Cykl „Blix i Ramm na tropie zbrodni” od jutra będzie liczył sześć tomów, ponieważ 25 marca premierę będzie miał „Snajper”. Najpierw skupię się jednak na piątym tomie pt. „Ofiary”. Czytaj dalej
„Ofiary” – Jørn Lier Horst i Thomas Enger
Odpowiedz
Jeśli lubisz kryminały, raczej nie trzeba przedstawiać ci Jędrzeja Pasierskiego. “Źródło” to już siódmy tom cyklu z komisarz Niną Warwiłow, więc wielu czytelników zdążyło związać się emocjonalnie z tą bohaterką. Policjantka z pewnością nie ma łatwego życia, zarówno w pracy, ale również jako kobieta samotnie wychowująca córkę. Teraz spodziewa się kolejnego dziecka, choć nie powiedziała nic o ciąży ojcu maleństwa. 
Z pewnością każdy z nas słyszał o tym, jakie poglądy miał Adolf Hitler na temat ludzi niepełnosprawnych. Uważał, że nie byli pełnowartościowymi Niemcami, więc nie powinni się rozmnażać. Dążenie do stworzenia idealnej rasy oznaczało likwidację tych, którzy nie pasowali do wyznaczonych norm. Kiedy partia nazistowska znalazła się u władzy, szybko zaczęto masowo sterylizować obywateli Niemiec, z czasem rozszerzyło się to na zabijanie ludzi chorych. W połowie 1939 r. przystąpiono do planowania i organizacji tajnej operacji mordowania upośledzonych dzieci. Kalina Błażejowska napisała na ten temat reportaż pt. „Bezduszni. Zapomniana zagłada chorych”. 
Miłośnicy powieści kryminalnych oraz opowieści opartych na prawdziwych zbrodniach mają z czego wybierać. Lubimy historie mrożące krew w żyłach. Okazuje się jednak, że prawda niekiedy wyprzedza fikcję. Gregg Olsen, który specjalizuje się w książkach z literatury kryminalnej oraz literatury faktu, z pewnością doskonale o tym wie. To, co otrzymamy od niego w „Nikomu ani słowa” przeraża ze względu na to, że wydarzyło się naprawdę. Niby daleko od nas, ale przecież mogło stać się wszędzie. 
Kiedy czytam kryminały, w mojej głowie zawsze tli się iskra świadomości, że mam do czynienia z fikcją. Popularność literatury i filmów w tym gatunku nie maleje, sama zresztą również sięgam po taką rozrywkę. Co jednak z rzeczywistością? Czy dorównuje, czy przewyższa fikcję? Czy jest możliwe stworzenie sposobu na mordercę? Może wtedy o zbrodniach czytalibyśmy tylko w powieściach kryminalnych? Takie pytania oczywiście wciąż są bez odpowiedzi. Jednak dzisiaj sprawy kryminalne rozwiązują nie tylko policjanci, ale pomagają im również znawcy ludzkiej psychiki. Ann Wolbert Burgess opowie nam o tym, jak w USA doprowadzono do powstania profilerów kryminalnych. 
Przez długi czas Rafał Hetman był dla mnie osobą, która opowiada o literaturze. Czytałam jego recenzje i oglądałam filmy na YouTube. Okazało się jednak, że jest to również autor reportaży. We wrześniu premierę miała jego książka „Las zbliża się powoli. Kto po wojnie mordował w Dębrzynie”. To następny reportaż po wydanej w ubiegłym roku książce „Izbica, Izbica”. Poznałam audiobook, teraz postanowiłam sięgnąć po najnowszą książkę Rafała Hetmana.