Paweł Piotr Reszka z pewnością należy do grupy najbardziej cenionych współczesnych polskich reporterów i reportażystów. Czytałam jego teksty opublikowane w książce „Białe płatki, złoty środek”, ale jego najbardziej znana publikacja to „Płuczki”. „W tym domu już nie straszy” autor powraca z tematem dotyczącym relacji polsko-żydowskich w czasie II wojny światowej i później. Jednocześnie jest to opowieść o pamięci, która zapisuje ludzkie winy i daje o nich znać w nieoczekiwanych momentach. Czytaj dalej
„W tym domu już nie straszy. Reportaże o Żydach, Polakach i fatum” – Paweł Piotr Reszka
Odpowiedz
Nie udało mi się sięgnąć po książkę „Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet” Antoniny Tosiek od razu, kiedy się ukazała. Mija niemal rok od premiery, ale w końcu poznałam ten ważny tytuł. Książka została doceniona, a jej wydanie zostało uznane za istotne wydarzenie literackie. Zapewne wielu ta publikacja skojarzy się z „Chłopkami” Joanny Kuciel-Frydryszak, ale oczywiście w tym przypadku nie można mówić o kopiowaniu, gdyż autorka książki „Przepraszam za brzydkie pismo” pracowała nad tematem zanim stał się głośny. Zajęła się pamiętnikami pisanymi przez kobiety ze wsi. 
Kiedy pytam dzieci, kim chciałyby zostać w przyszłości, często słyszę odpowiedzi typu: strażak, policjant, lekarz. Im jednak starsze są osoby pytane, zaczynają się marzenia o tym, by zostać Youtuberem, czy influencerem działającym w popularnych mediach społecznościowych. Pewne nazwy jeszcze nie zagnieździły się dobrze w polszczyźnie, a za chwilę mogą zniknąć. Pojawią się nowe zawody, do których nie przygotowujemy w szkołach. Można się zastanowić nad rolą edukacji. Czego należałoby uczyć maluchy, skoro świat będzie inny niż obecnie, gdy pojawią się na rynku pracy? Marek Szymaniak w książce „Młócka. Reportaże o pracy przyszłości” pokazuje nam, że przyszłość już tu jest i ma na nas określony wpływ. 
Dorota Bidzińska jest dziennikarką oraz absolwentką Polskiej Szkoły Reportażu. Współpracowała m.in. z „Tygodnikiem Powszechnym”, „Dużym Formatem” i „Ale Historia”. Teraz możemy sięgnąć po jej książkę „Republika pobożnych. Chasydzka historia Polski”. Przyznam, że intryguje mnie świat, który ledwie stulecie temu był inny nie ze względu na rozwój technologii, a ludzi. Trudno wyobrazić sobie, że jakaś kultura zniknie nagle, gdy sąsiaduje z nam na co dzień. Tymczasem o chasydach w Polsce wiem tyle, ile przeczytałam u I. B. Singera. Żeby to zmienić, postanowiłam sięgnąć po książkę Doroty Bidzińskiej. 
Kiedy przebywam w miejscu, gdzie znajdują się książki, trudno mi oprzeć się pokusie, by nie zerknąć, jakie tytuły posiada ich właściciel. Nawet jeśli są to zbiory widoczne tylko na zdjęciach w mediach społecznościowych, zaraz zauważam, jeśli jakość obrazu na to pozwoli, które tytuły chciałabym przeczytać, a jakie już poznałam. Lubię podziwiać bogate zbiory. Widzę jednak, że nie tylko mnie intrygują cudze książki. Mirosława Łomnicka uznała, że warto porozmawiać z tymi właścicielami księgozbiorów, którzy mają coś ciekawego do powiedzenia na temat swojej pasji. Tak powstała publikacja „Domowe biblioteki. Reportaże o prywatnych księgozbiorach”. Po sukcesie pierwszego tomu, autorka zdecydowała się na opublikowanie kolejnej części. Od razu powiem, że chciałabym, żeby nie skończyło się na dylogii. 
Tytuł najnowszej książki Ilony Wiśniewskiej niewiele nam mówi. Dopiero podtytuł „Na północnych wyspach” powoli zaczyna czytelnika naprowadzać na odpowiedni kierunek. Autorka reportażu zabiera nas do konkretnego miejsca w świecie, a mianowicie do Norwegii do Tromsø. Leżące za kołem podbiegunowym miasto od kilku lat jest celem podróży wielu turystów, dla pisarki jednak stanowi coś więcej. Ilona Wiśniewska od lat tam mieszka, więc zauważa zmiany, jakie tu stopniowo następują.