Dzisiaj jest Dzień Babci, a jutro będą świętowali dziadkowie. Z tej okazji można podarować im wiele książek, pod warunkiem, że lubią czytać. Do wyboru są też takie tytuły, których czcionka została na tyle powiększona, żeby nie męczyła wzroku. Jednak w moje ręce trafiły dwa tytuły inne, niż do tej pory, ponieważ wymagające od dziadków… pisania. Ich autorką jest Monika Kopřivová. Co znajdziemy wewnątrz „Opowiedz mi babciu” i „Opowiedz mi, Dziadku”? Czytaj dalej
„Opowiedz mi, Babciu” i „Opowiedz mi, Dziadku” – Monika Kopřivová
Odpowiedz
Co może zainspirować pisarza do podjęcia danego tematu w książce? Czasami wystarczy osobiste doświadczenie, które bardzo mocno wpłynęło na twórcę. Co musi się zdarzyć, żeby nagle zatrzymać się w tym pędzie i spojrzeć na całe dotychczasowe życie? Mikołaj Grynberg opowie nam o tym, co tak silnie na niego wpłynęło i kazało zmienić nie tylko postrzeganie samego siebie, ale również nieco styl życia. 
Neige Sinno jest francuską pisarką. Sięgnęłam po jej książkę „Ponury tygrys” ze względu na temat, jaki porusza. Nie będzie tu miejsca na śmiech, gdyż autorka mówi w tej publikacji o nadużyciach seksualnych, jakie stosował wobec niej ojczym. Mężczyzna dopuścił się najgorszych rzeczy, jakie można sobie wyobrazić. Dlaczego mam zatem czytać książkę o tak nieprzyjemnych sprawach? Jeśli o mnie chodzi, to z pewnością ważna jest ofiara i jej głos. Właśnie ona powinna być na pierwszym miejscu. Należy jej wysłuchać. Co chce nam przekazać? Czy jesteśmy w stanie coś jej zaoferować więcej niż swoją uwagę? Większość z nas nawet nie potrafi sobie wyobrazić, co czuje tak skrzywdzona osoba. 
Pytanie o własną tożsamość nie jest niczym nowym w literaturze. Wydawać by się mogło, że nie może być w tym nic specjalnie skomplikowanego. Urodziliśmy się w danym miejscu i tam zapuszczamy korzenie. Trudności pojawiają się w momencie, gdy przyglądamy się bliżej i dokładniej temu, co nas kształtowało. Jak to możliwe, że następuje to na długo zanim przyjdziemy na świat? W książce „Król Warmii i Saturna” zobaczymy, jak złożone i rozłożone w czasie jest owo stawanie się. Kim? Polką, Warmiaczką, a może wszystko zależy od języka, jakim się posługujemy? 
Wiedza o tym, czym jest wirus HIV, docierała do nas bardzo powoli. Słyszeliśmy o tajemniczej chorobie, ale niewiele było rzetelnych informacji. Z czasem dowiedzieliśmy się, co wywołuje chorobę, jak się można nią zarazić. Póki AIDS było gdzieś daleko za oceanem, nie bardzo się go obawialiśmy. Dopiero kiedy do Polaków dotarły stereotypy na temat wirusa, pojawił się lęk. Przypominam sobie jaki strach, a nawet protesty, jakie wywoływało np. założenie ośrodka dla osób uzależnionych od narkotyków. Skąd się to wszystko brało? Oczywiście przez mity na temat choroby. Dzisiaj trudno mi byłoby to wszystko ułożyć w pamięci, gdyby nie książka „Uśpione”. Francuski autor, Anthony Passeron, postanowił napisać o wirusie HIV w nietypowy sposób, poprzez odniesienie go do rodzinnej historii. 
Kiedy sięgam po prozę Annie Ernaux, spodziewam się tematów, które pozwolą mi zanurzyć się w doświadczeniu drugiego człowieka w taki sposób, by pobudzić empatię do tego stopnia, że nawet coś, czego nigdy nie poznałam, stanie się bliskie i zrozumiałe. Annie Ernaux pisała w