Wakacje sprzyjają wyjazdom, jest więcej wolnych chwil, co dla mnie oznacza, że można wrócić do ulubionych opowieści czy cykli, także tych dziecięcych. Po lekturze jedenastej części „POPR-ańców”, sięgnęłam po kolejną: „Magię przytulania”. Co ciekawe, tematyka okazała się nieco inna niż zwykle. Tym razem grupa zwierzaków ratowników działa podczas wyjazdu urlopowego, choć ich wsparcie będzie polegało na czymś innym, niż zazwyczaj. Czytaj dalej
„POPR-ańcy 12. Magia przytulania” – Anna Sakowicz
Odpowiedz
Czas wakacji oraz urlopów pozwala nam na zwolnienie obrotów, a także przyjrzeniu się temu, co najbardziej potrzebujemy. Jak odpoczywać? Najlepiej zgodnie z własnymi potrzebami. Można wreszcie spokojnie sobie poczytać, a jeśli mamy dzieci, własnym pociechom. Choć moje już trochę wyrosły, mimo to nie zapominam o książkach dla nieco młodszych odbiorców. Sięgnęłam po jedenasty tom „POPR-ańców” Anny Sakowicz, bo choć nie jestem dzieckiem, sama świetnie się bawię podczas lektury tego cyklu. 
Anna Sakowicz pisze książki dla dorosłych i dla dzieci, więc nie powinno mnie dziwić, że premierę ma opowieść dla dzieci pt. „Czarne owce”. Przyzwyczaiłam się do serii dla młodych czytelników pt. „POPR-ańcy”. Zresztą autorka poszerzyła ten cykl o tytuły dla najmłodszych, związane z emocjami. „Czarne owce” są niezależną opowieścią i właśnie to mnie najbardziej zaskoczyło. Książka jest przeznaczona dla dzieci od ósmego roku życia, choć górnej granicy wiekowej nie ma. Każdy coś w tej opowieści odkryje dla siebie. 
Sięgnęłam po książkę dla dzieci pt. „Psia Kalevala” autorstwa Mauriego Kunnasa, ponieważ polubiłam poczucie humoru pisarzy z tego kraju. Czy to będzie Arto Paasilinna, czy Miika Nousiainen, wiem że warto sięgnąć po tłumaczenia Sebastiana Musielaka. Oczywiście nie wszystkie fińskie powieści mają w sobie humorystyczne zacięcie. „Psia Kalevala” będzie jednak zabawną historią, choć trudno ją zamknąć w tak prostej szufladce. Zaliczymy ją do literatury dziecięcej, ale dorośli również skorzystają, mimo że będą nieco inaczej odbierać ten tytuł. Książka pojawiła się niedawno w Polsce nakładem wydawnictwa Książkowe Klimaty, a ja postanowiłam się dowiedzieć, o czym jest fiński epos narodowy. 
Rafała Kosika nie trzeba przedstawiać zarówno starszym, jak i młodszym pokoleniom czytelników. Jeśli ktoś jednak jeszcze nie trafił na tego pisarza, niezależnie od tego w jakim będzie wieku, znajdzie dla siebie książkę tego autora. Mnie przyciągają również te tytuły, które są dla młodszych odbiorców. Doskonałym tego przykładem jest seria pt.
Michał Świerczyński zadebiutował w 2025 roku. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że jest to dopiero ósmoklasista. Pochodzi z Gdańska, tu uczęszcza do szkoły. W swojej rodzinie jest najstarszym dzieckiem z siedmiorga rodzeństwa. Dlaczego o tym wspominam? Chłopak już jako dziewięciolatek zaczął opowiadać młodszemu bratu przed snem historie, które sam wymyślał. Tak narodził się pomysł na napisanie książki. Zanim jednak został wydany „Wesoły Borsuk z Borsuczyna i agent Wiew-X112” trzeba było włożyć w to sporo wysiłku. Rodzice, którzy uwierzyli w ten pomysł, postanowili wesprzeć swoje dziecko, ale udało się to zrobić dzięki pomocy stowarzyszenia AMDG-Pietrzak. Ruszyła zrzutka, a projekt postanowiło wesprzeć 76 osób. Dzięki temu ze środków pozyskanych od darczyńców wydane zostało 500 egzemplarzy „Wesołego Borsuka”.