Pierwszą biografię napisaną przez Angelikę Kuźniak poznałam trzynaście lat temu. Była to „Papusza”, czyli historia Bronisławy Wajs. Potem trafiłam na książkę „Czarny Anioł. Opowieść o Ewie Demarczyk” (współautorstwo z Eweliną Karpacz-Oboładze). Następna była „Soroczka”, rozmowa z osobami, które opowiadali o swoim stroju na ostatnią drogę. Teraz przyszedł czas na trudną postać. O Marii Skłodowskiej-Curie napisano wiele. Czytałam kilka książek na jej temat, również takich dla najmłodszych czytelników. Przed lekturą zastanawiałam się, czy można ukazać noblistkę inaczej niż zazwyczaj? Okazało się, że Angelika Kuźniak podeszłą do tematu w oryginalny sposób. Czytaj dalej
„Skłodowska-Curie. Rebeliantka” – Angelika Kuźniak
3
Nie znam się na wzornictwie, ani jego historii, choć jak każdy lubię kiedy rzeczy wokół mnie były ładne. Oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, iż w czasach powojennych rzeczywistość była inna niż teraz, więc osoby, które pragnęły zajmować się designem miały zdecydowanie utrudnione zadanie. Kiedy jednak zauważyłam, że pojawiła się książka Katarzyny Rzehak „Wanda Telakowska. Piękno dla wszystkich, czyli jak powstało polskie wzornictwo powojenne”, poczułam, że chciałabym się dowiedzieć nieco więcej o samej bohaterce publikacji oraz o tym, czego dokonała. 
Książka Sylwii Góry pt. „W stronę Anny” została wydana została już jakiś czas temu, ale sięgnęłam po tę biografię dopiero teraz. Autorka, kulturoznawczyni i literaturoznawczyni, pisała wcześniej o kobietach wykluczonych, buntowniczkach, reformatorkach, ale również osobach mniej znanych w powszechnym odbiorze. Czy Anna Iwaszkiewicz również zalicza się do tej grupy? Wydaje się, że nie; w końcu była żoną wybitnego pisarza. A jeśli gwiazda męża przysłoniła ją zupełnie? Sylwia Góra postanowiła odkryć jak najwięcej o Annie Iwaszkiewicz, a nie osadzać jej zaledwie w roli żony Jarosława. 
Stanisław Tym znany jest chyba wszystkim przedstawicielom z mojego pokolenia. Młodsi musieliby pewnie być miłośnikami kina, by znać pamiętne role z „Misia” i „Rejsu”, kultowych filmów. Dialogi do dziś cytujemy z pamięci, czasami nawet nieświadomie. Kim był naprawdę Tym? Postać znana z telewizji, teatru i kina? Czy cokolwiek o nim wiemy, czy jest dla nas jedynie człowiekiem znanych z dwóch ról? Ryszard Abraham w książce „Tym. Wolałbym być psem” postanowił dać nam pewien portret tytułowego bohatera, ale w formie anegdotycznej. Chce zadziwić i rozbawić nas znanymi i nieznanymi zdarzeniami z życia Stanisława Tyma. Tych ostatnich będzie więcej. 
Tadeusza Borowskiego nie trzeba przedstawiać miłośnikowi literatury czy historii. Zdaje się nam, że coś o nim wiemy, głównie dzięki jego opowiadaniom obozowym. Niewiele osób, które po raz pierwszy mają do czynienia z tymi tekstami, zastanawia zastanawia się nad tym, czy to co czytają odzwierciedla w jakimś opisuje, kim był autor „Pożegnania z Marią”? Zapominamy bardzo często o poezji Tadeusza Borowskiego, o jego wrażliwości, a także oryginalności jego twórczości. Dzięki lekturom obowiązkowym w liceum poznaliśmy wyjątkowość tej formy, a potem okazuje się, że mało kto potrafił w ten sposób pisać. 
Agnieszka Osiecka jest artystką, która wielu osobom wydaje się bliska. Wiemy o niej niby wiele. Piosenki jej autorstwa śpiewają wszyscy wrażliwcy, inni powiedzą, że oglądali seriale opowiadające o życiu Osieckiej. Podjęcie się w tej sytuacji napisania biografii wydaje się skomplikowaną sprawą. Dzienniki prowadzone przez samą poetkę z pewnością pomagają w przyjrzeniu się opisywanej postaci. Z drugiej strony stanowią rodzaj kreacji. Jest sporo materiału do weryfikowania, sprawdzenia i wybrania. Karolina Felberg nie poddała się i owocem jej pracy jest „Osiecka. Rodzi się ptak”.