Wydaje się, że to było wczoraj. Tymczasem od lat dziewięćdziesiątych minęło już trochę czasu. Została muzyka, moda, filmy, które do dzisiaj noszą miano kultowych. Czym ekscytowali się młodzi ludzie w tamtej dekadzie? Choć właśnie wtedy dorastałam, okazało się że o wielu rzeczach na temat popkultury nie miałam pojęcia. Nie wszyscy mieliśmy dostęp do wspaniałych teledysków nadawanych przez MTV, choć pewnym ratunkiem były kasety video, na które się nagrywało piosenki. Anna Gacek w swojej książce „Ekstaza. Lata 90. Początek” postanowiła przybliżyć czytelnikom ducha popkultury, ale skupiła się na początku dekady, dodając jednocześnie, że tych historii nie da się opowiedzieć w jednej książce. Czytaj dalej
„Ekstaza. Lata 90. Początek” – Anna Gacek
2
Muzyka jaką słuchamy na co dzień, często towarzyszy nam bezrefleksyjnie. Kiedy jednak zastanawiamy się, czego lubimy słuchać i zaczynamy przyglądać się temu bliżej, utwory muzyczne przestają być tłem. Okaże się, że mają wiele wspólnego z literaturą, bo zmuszają nas do refleksji i wywołują w nas emocje. Podobnie bywa z życiem niektórych artystów. Ich burzliwe doświadczenia mogą stać się pretekstem do napisania niejednej książki. Amerykańska dziennikarka muzyczna, Holly George-Warren w biografii „Janis. Życie i muzyka” sportretowała artystkę, która odeszła za wcześnie, choć jej gwiazda dopiero zaczęła błyszczeć. 
Choć moja półka z książkami o muzykach już się zapełniła, nie znaczy to, że mogłam pominąć w czytelniczych planach autobiografię Muńka Staszczyka. Zwłaszcza, że premiera książki zbiegła się z ważnymi wydarzeniami w życiu tego wokalisty. Jesienią, kiedy premierę miał ten wywiad-rzeka, wydany został solowy album artysty „Syn miasta”. Ważniejsza okazała się jednak wcześniejsza wiadomość o chorobie Muńka Staszczyka. Wstrząsnęła ona wszystkimi, bo przecież każdy z nas zetknął się z wokalistą „T. Love” i wielu z nas postrzegało go jako wiecznie młodego chłopaka z podwórka. 
Muzyka Grzegorza Ciechowskiego była nieodłączną częścią mojego dorastania. Wydawało mi się, że co jakiś czas będzie pojawiał się nowy utwór Republiki, który zmusi mnie do myślenia. Kiedy muzyk zmarł tak nagle w 2001 roku, coś się skończyło. Aż trudno uwierzyć, że artysty od tylu już lat nie ma wśród nas. Zostały na szczęście jego kompozycje oraz teksty piosenek. Piotr Stelmach, dziennikarz radiowej Trójki, postanowił sportretować Grzegorza Ciechowskiego. Zrobił to jednak w nietypowy sposób. Książka „Lżejszy od fotografii” różni się od tradycyjnej biografii, a jednocześnie otrzymujemy opowieść o liderze Republiki. 
Kiedy zechcemy przyjrzeć się bliżej temu, jak zmieniała się kultura, a w tym muzyka w drugiej połowie XX wieku, prędzej czy później będziemy mieli do czynienia z pukiem. Skąd się wziął? Gdzie się narodził? Czy miał wpływ na politykę, na modę, albo sztukę? Na te wszystkie pytania znajdziemy odpowiedź w książce „Please kill me. Punkowa historia punka”. Jej autorami są Legs McNeil oraz Gillian McCain. Pierwsza osoba, którą wymieniłam, to amerykański dziennikarz muzyczny. Właśnie on jest jednym z trzech z założycieli kultowego pisma „Punk”, od tego magazynu wywodzi się nazwa subkultury punkowej. Natomiast Gillian McCain jest kanadyjską poetką, która koordynowała programy poetyckie w nowojorskim kościele św. Marka, w którym występowała choćby Patti Smith. 
Kiedy czytam książki, umilam sobie dodatkowo czas słuchając muzyki. Tyle, że do pewnego momentu nie wiedziałam zbyt wiele na temat swoich ulubionych zespołów. Zmieniło się to wtedy, gdy odkryłam biografie muzyków oraz ich grup. Z tego powodu zainteresowała mnie książka na temat członków najsłynniejszego zespołu świata.