Nie jestem znawczynią malarstwa, choć mój zmysł wzroku lubi skupić się na dziełach wybitnych artystów. Nawet jeśli nie wiem za wiele o danym obrazie, to przecież historie wielu artystów bywają niezwykle fascynujące i nierzadko poznajemy je na kartach książek fikcyjnych czy opartych na faktach. Są również opowieści inspirowane samymi obrazami, wystarczy przypomnieć sobie choćby książkę „444” Macieja Siembiedy. Parę lat temu fascynowaliśmy się powieścią „Szczygieł” Donny Tartt. Mowa w niej była o obrazie Carela Fabritiusa. Temu właśnie artyście wiele miejsca poświęci w swojej książce „Grom z jasnego nieba” Laura Cumming. Czytaj dalej
„Grom z jasnego nieba. Opowieść o sztuce, życiu i nagłej śmierci” – Laura Cumming
Odpowiedz
Książki Rileya Sagera są niezwykle popularne w USA, więc nic dziwnego, że dotarły i do nas. Moda to jedno, ale możemy zadać sobie pytanie, dlaczego po te tytuły sięgamy? W moim przypadku jest to poszukiwanie rozrywki na dobrym poziomie, a powieści Sagera w dużym stopniu kojarzą mi się z klasyką kryminału w stylu Agathy Christie, ale oczywiście w połączeniu ze współczesnym językiem. „Kierunek zemsta” nawiązuje do jednej z najgłośniejszych powieści królowej kryminału, a Riley Sager na dodatek przenosi akcję swojej książki w lata pięćdziesiąte ubiegłego wieku. 
Zaczęłam poznawanie twórczości Szczepana Twardocha klasycznie, od 
Ostatnio mam słabość (a może szczęście) do intrygująco sformułowanych tytułów. A książce Lulu Miller trudno się oprzeć. Bo co oznacza to pytanie: „Dlaczego ryby nie istnieją”? Oczywiście jest to pewnego rodzaju prowokacja, ale amerykańska dziennikarka świetnie buduje napięcie i pobudza ciekawość. Książka, po którą możemy sięgnąć dzięki przekładowi Hanny Pasierskiej, przybliży nam postać pewnego naukowca, a następnie zburzy obraz, jaki stopniowo będzie nam się wyłaniał. 
Trudno przejść obojętnie obok takiego tytułu, jak „Dylematy kobiet pracujących”. Zaraz mi się kojarzy z rolą Ireny Kwiatkowskiej w „Czterdziestolatku”. Kobieta, która żadnej pracy się nie boi. Czy skojarzenie polskiego serialu ze zbiorem opowiadań japońskiej pisarki Fumio Yamamoto, ma coś wspólnego z rzeczywistością PRL-owską? Jakiś wspólny mianownik się znajdzie, choćby praca postrzegana przez pryzmat patriarchatu. W tej rzeczywistości zadaniem płci pięknej było godzenie roli pracownicy z gospodynią domową i matką. Okazuje się, że we współczesnej Japonii wciąż zderza się podobny model z tym, w którym kobiety chciałyby zostać partnerkami w pełnieniu tych wszystkich obowiązków. 
Magdalena Parys każe swoim czytelnikom ćwiczyć się w cierpliwości. Sprawdziłam na blogu, kiedy czytałam dwie części „Trylogii berlińskiej” i było to odpowiednio w