Kiedy biorę do ręki powieść Olgi Tokarczuk „Świata jest za dużo” od razu czuję jej ciężar, dosłowny. Waży całkiem sporo, na tyle żeby zdać sobie sprawę, że naprawdę dostajemy wielką opowieść. Jednak znacznie ważniejsze jest to, co się skrywa pomiędzy okładkami, a nie ilość stron. Najnowsza powieść Noblistki z pewnością będzie zagrzewała do dyskusji. Warto przeczytać „Świata jest za dużo”, nie tylko by się wypowiedzieć na temat książki, ale wyrobić rzetelne zdanie na jej temat. Postanowiłam przeczytać powieść od deski do deski bez żadnej zachęty. Zupełnie wystarczył mi fakt, że laureatka Literackiej Nagrody Nobla wydała powieść. Książka miała swoją premierę czternastego października 2026 roku i ukazała się nakładem Wydawnictwa Literackiego, a ja, jak tylko mogłam, zagłębiłam się w lekturze. Czytaj dalej
„Świata jest za dużo” – Olga Tokarczuk
Odpowiedz
W świecie smartfonów, wirujących obrazków, trudno o skupienie. Książki przestają być atrakcyjne, ponieważ wymagają zbyt dużo czasu, no i trzeba się na nich koncentrować. Czy warto zatem kupować sobie dodatkowy gadżet w postaci czytnika? Jeśli tak, to czy powinien być kolorowy, czy pozbawiony kolorów? Takie pytania rodzą się w głowie osoby, która zastanawia się nad wyborem urządzenia wspierającego czytanie. Nie chodzi o zastąpienie papierowej książki, a o pewne ułatwienia w życiu. Jeśli ktoś nie chce dźwigać ciężkich woluminów, dzięki czytnikowi może nabyć ebook, które nie zajmują miejsca na półkach, albo zabrać ze sobą na wakacje urządzenie z aplikacją, w której są tysiące książek. 
Książki Rafała Kosika już od wielu lat cieszą czytelników w każdym przedziale wiekowym. Cenię twórczość pisarza dla dorosłych, ale chętnie też sięgam po powieści dla młodszych odbiorców. Wielki sukces odniosła seria „Felix, Net i Nika” przeznaczona dla nastolatków. Potem autor zaczął pisać cykl „Amelia i Kuba”. Jedną z jego drugoplanowych bohaterek jest Mi. Następnie ta sześciolatka została tytułową postacią cyklu „Mi się podoba”, w którym występują również Amelia, Kuba, czy Alfred, chłopiec w spektrum autyzmu. 
Arto Paasilinna był fińskim pisarzem, żyjącym w latach 1942–2018. W Polsce jego książki ukazują się dzięki Wydawnictwu Książkowe Klimaty w tłumaczeniu Sebastiana Musielaka i Karoliny Wojciechowskiej. Sięgnęłam po powieści Paasilinny zaczynając od „Lasu powieszonych lisów” nieświadoma tego, z jakiego typu literaturą mam do czynienia. Teraz czekam niecierpliwie na kolejne przekłady z języka fińskiego, gdyż trafia do mnie sposób, w jaki pisarz przedstawiał rzeczywistość. Otrzymujemy absurd, krzywe zwierciadło i humor, a jednocześnie trafnie podsumowanie tego, z czym mierzymy się na co dzień. 
Kiedy czytałam, kim był Patrick Leigh Fermor, doszłam do wniosku, że właściwie powinien zostać nakręcony o nim film fabularny. Okazało się, że taki istnieje, a z bogatego życia pisarza wybrano ten, w którym w 1944 roku dokonał spektakularnego schwytania (wraz z Williamem Stanleyem Mossem) i uprowadzenia dowódcy niemieckich wojsk okupacyjnych na Krecie, generała Heinricha Kreipego. Książka „Przerwana droga” nie dotyczy jednak tych wydarzeń. Jest to ostatnia część trylogii, stanowi ona kontynuację 
Chętnie sięgam po książki George’a Saundersa, znanego amerykańskiego pisarza. Doceniam jego krótkie, jak i dłuższe formy. Najnowsza książka pisarza niedawno została przełożona na język polski przez Agę Zano i nosi tytuł „Czuwanie”. Jaka okaże się ta historia i czym zaskoczy czytelników? Laureat prestiżowej Nagrody Bookera za powieść *Lincoln w Bardo” ceniony jest za umiejętne posługiwanie się czarnym humorem i groteską, a także niepowtarzalny styl. Wcześniej czytałam zbiór opowiadań George’a Saundersa