Wilki wzbudzają w ludziach przeróżne, często skrajne emocje. W kulturze symbolizują zarówno siłę, jak i zło, niezależność oraz dzikość. Do dzisiaj budzą strach, mimo że przyrodnicy próbują walczyć ze szkodliwymi stereotypami. W efekcie największym zagrożeniem dla wilka jesteśmy my. Mimo uświadamiania wciąż słyszymy o tym, jak dużym problemem jest kłusownictwo. Wilk ze względu na to, że jest drapieżnikiem, na pierwszy rzut oka może wydawać się konkurencją np. dla hodowców owiec, ale często jest sprzymierzeńcem rolników, polując na zwierzęta wywołujące szkody w uprawach roślin. W komiksie „Wilk”, którego autorem jest Jean-Marc Rochette, zobaczymy, jak może wyglądać rywalizacja między człowiekiem a drapieżnikiem.

Głównymi bohaterami powieści graficznej są Gaspard i wilk. Człowiek walczy z pięknym białym drapieżnikiem, ponieważ jest pasterzem. Jako hodowca owiec obwinia dzikie stworzenie, o doprowadzenie do celowego zabicia wszystkich owiec (i ukochanego psa). Gaspard uważa, że wilk zemścił się w ten sposób za zastrzelenie mu matki. Tak naprawdę dążenie do zabicia białej bestii ma dać mężczyźnie szansę na wydobycie się z rozpaczy. Pasterz cierpi po śmierci syna w Mali, również żona nie otrząsnęła się z tej tragedii.

Wilk staje się celem, sensem życia dla mężczyzny. Postanawia tak długo ścigać znienawidzone zwierzę, aż je zabije. Zaczyna się nierówny pojedynek na śmierć i życie. Gaspard posiada broń palną, a sprzymierzeńcem wilka może być jedynie jego instynkt przetrwania, inteligencja oraz natura. Kula wystrzelona ze strzelby pasterza ma zasięg do 600 metrów, wtedy niechybnie trafia do celu, jednak mężczyzna nie potrafi się zbliżyć na tę odległość. Wilk zachowuje się, jakby miał tego świadomość, bo zawsze trzyma się ponad tę odległość.

Gaspard okazuje się takim samym drapieżnikiem jak wilk. Jest całkowicie skupiony na celu. Choć przypisuje zwierzęciu mściwość, sam taki jest. Nienawiść zaczyna nim kierować, ale gdzieś w głębi serca tli się wątpliwość, czy postępuje właściwie. Pierwszy raz objawiło się to w momencie, gdy nie zastrzelił szczeniaka chwilę po tym, jak zabił jego matkę. Nawet w momencie polowania na dorosłego wilka czuł z nim pewną więź. Podczas ostatecznej walki ze zwierzęciem, okazało się, że wiele ich łączy. Nie chodzi o drapieżne podejście do rzeczywistości, a siłę przetrwania. Dzikie zwierzę pokaże Gaspardowi, jak bardzo są ze sobą związani.

Dzięki powieści graficznej czytelnicy mają okazję poznać historię na pierwszy rzut oka taką jak wiele. Mamy do czynienia z walką człowieka ze znienawidzonym zwierzęciem. To odwieczna wojna o dominację i terytorium, w której zwycięża bystrzejszy i silniejszy. Do tego dochodzą ludzkie emocje takie jak zemsta, czy gniew. W komiksie przenoszone są przez Gasparda na wilka. Okazuje się jednak, że właśnie te negatywne uczucia można zastąpić czymś innym. Tego nauczy się pasterz od zwierzęcia, z którym do tej pory próbował walczyć.

Na szczególną uwagę zasługuje sposób ukazania piękna natury i gór. By przedstawić urok alpejskiej doliny Vénéon, autor posługuje się prostą kreską, ale świetnie oddaje zachwycające, często groźne krajobrazy. Od pierwszych kadrów wczuwamy się w ten niesamowity klimat dzikiej przyrody, której człowiek jeszcze nie dał rady zniszczyć. W ten sposób czujemy się zachęcani do przewartościowania tego, jak do tej pory myśleliśmy o przyrodzie. Jean-Marc Rochette daje nam do zrozumienia, że można z nią współistnieć, niekoniecznie trzeba ją sobie całkowicie podporządkowywać. Wtedy ona postąpi tak jak zwierzęcy bohater komiksu, odwdzięczy się nam. Nie dziwię się, że „Wilk” okazał się jedną z najgłośniejszych komiksowych premier ubiegłego roku we Francji. Powieść graficzna zyskała uznanie wśród krytyków i czytelników, a także otrzymał nominację do prestiżowej nagrody za najlepszy komiks roku przyznawanej przez sieć FNAC. „Wilk” został przetłumaczony na język polski przez Pawła Łapińskiego.