Książka Laury Barrow pt. „Gdy powrócą kanarki” została bestsellerem Amazona, a na Goodreads otrzymała pięć gwiazdek od 15 tysięcy osób. Tak przynajmniej napisano na okładce powieści. Amerykańska autorka ma na swoim koncie na razie dwa wydane tytuły. Wspomniana przeze mnie książka jest pierwszą przełożoną na język polski. Za przekład odpowiada Agnieszka Sobolewska. Sięgnęłam po tę historię jednak nie ze względu na jej popularność, a przez temat, jaki porusza. Chciałam się dowiedzieć, co o siostrzanych relacjach ma do powiedzenia Laura Barrow.

Poznajemy trzy siostry, które dorastały w małym miasteczku w Luizjanie. Niczym nie różniły się od innych typowych sióstr. Czasem się sprzeczały, narzekały na siebie nawzajem. Wszystko jednak zmieniło jedno wydarzenie. Czteroletnia Savannah pewnego ciepłego dnia traci bliźniaczkę. Georgia znika bez śladu. Starsze siostry: Rayanne i Sue Ellen silnie to przeżyją. Savannah czuje się tak, jakby straciła połowę siebie samej.

Ćwierć wieku później najmłodsza z sióstr przekonuje pozostałe, by wrócić do rodzinnego domu. Mają dotrzymać obietnicy danej sobie w dzieciństwie. Przed laty zakopały za domem kapsułę czasu. Teraz chcą ją wykopać, choć okaże się to niełatwe. Najpierw siostrom trudno będzie się porozumieć, nie zabraknie sprzeczek, ale w końcu się uda. Kobiety odnajdują wewnątrz kapsuły pewne zdjęcie. Osoba na nim uwieczniona daje im nadzieję na odnalezienie Georgii. Czy uda się im rozwiązać zagadkę?

Przeszłość trzech sióstr naznaczona została traumami. Zaginięcie siostry było jedną z nich. Dziewczęta wcześnie straciły matkę, ojciec okazał się nieodpowiedzialny i z jakiegoś powodu nie wychowywał córek. Zajęła się nimi Bunia. Kochana babcia, do domu której teraz właśnie przybyły. Ekscentryczna starsza pani również ma swoje niełatwe doświadczenia z przeszłości. Wychowała wnuczki, bo rodzina była dla niej najważniejsza. Córka zbyt młodo została matką, wybrała na partnera nieodpowiedzialnego człowieka. Po latach Bunia wciąż potrafi głośno wyrażać swoje zdanie, kompulsywnie gromadzi rzeczy, więc jej dom jest jedną wielką graciarnią. Podczas lektury powieści zobaczymy, co miało wpływ na takie zachowanie.

Powieść Laury Barrow posiada wątek kryminalny, dotyczący zaginięcia sprzed lat. Staje się to pretekstem do poznania przeszłości trzech sióstr. Savannah, Rayanne i Sue Ellen dorastały w domu, w którym się nie przelewało, ale były kochane przez matkę i babcię, a to czego doświadczyły, miało na nie ogromny wpływ. Pisarka daje czytelnikom opowieść o tym, jak przeszłość naznaczyła każdą z nich i jak to przełożyło się na wzajemne relacje. Ta siostrzana więź wcale nie będzie taka łatwa, czy pozbawiona urazów gromadzonych przez lata. Poszukiwanie kapsuły czasu stanie się jednak pretekstem do odpowiedzi na pytanie, czy wciąż są sobie bliskie i czy zależy im na sobie.

W historii „Gdy powrócą kanarki” zobaczymy tęsknotę sióstr za czasami dzieciństwa, kiedy jeszcze nic złego nie miało miejsca. Sielanka oczywiście jest tylko kreacją ich wyobraźni, z perspektywy upartej babci Marylynn być może nigdy nie zaistniała. Jednak to kobiety próbowały dać dzieciom i wnuczętom poczucie beztroski i pełnię miłości. Właśnie za tymi emocjami tęsknią siostry, a powrót do domu z czasów dzieciństwa pozwala im odnaleźć wartość teraźniejszości i tych relacji, jakie mają obecnie. Naznaczone przez przeszłość, szukają tego, co istotne. Odkrywają to, choć dostają jeszcze coś dodatkowo, czego zupełnie się nie spodziewały.

Laura Barrow napisała tę historię ukazując narrację głównie z perspektywy trzech sióstr. Otrzymujemy warstwę współczesną, są też opowiedziane wydarzenia sprzed lat. Widzimy też przeszłość z perspektywy babci. Dzięki takim zabiegom stopniowo układamy sobie tę historię, a także poznajemy tajemnice z dzieciństwa sióstr. Istotne okażą się rodzinne relacje z całą swoją złożonością naznaczoną traumami. Jednak warto podkreślić, że nie wszystko jest tak poważne, jak by się mogło wydawać, gdyż pisarka nie zapomina o humorze oraz ironii. Opisuje chwilami trudne emocje, ale jak w życiu, niekiedy trafiają się zabawne sytuacje. Wcale się nie dziwię, że powieść zyskała miano bestsellera.