Książka Romy Hausmann pt. „Córeczka” pojawia się wszędzie. Tak się dzieje, gdy powieść jest dobrze promowana przez dział marketingu wydawnictwa, albo kiedy wywołuje emocje. Postanowiłam sprawdzić, jak jest w tym przypadku i sama przeczytałam ten tytuł. Zacznijmy jednak od początku. Kim jest Romy Hausmann? Urodziła się w Niemczech, jeszcze w czasach, kiedy istniało NRD. Jej debiutancki thriller psychologiczny, pt. „Ukochane dziecko” stał się bestsellerem w kraju autorki. Ponadto został wydany w ponad trzydziestu krajach i doczekał się ekranizacji na platformie Netflix. Kolejna powieść, czyli thriller „Perfect Day”, również okazała się bardzo popularna. Nie czytałam tych tytułów, za to zaczęłam od „Córeczki”. Czytaj dalej
„Córeczka” – Romy Hausmann
Odpowiedz
Kiedy sięgam po kryminał, mam świadomość, że prawdopodobnie będzie się wpisywał w jakiś schemat. Trudno wymyślić coś zupełnie nowego. Ostatnio doszłam do wniosku, że większość tego typu powieści, po jakie sięgam, dotyczą zaginięć do jakich doszło przed laty. Czas zatem od tego odpocząć. Nie udało mi się jednak wytrwać w tym postanowieniu zbyt długo, gdyż lubię książki Anny Kańtoch, a jej najnowsza powieść, czyli „Trzecia osoba”, będzie dotyczyła właśnie zaginięć. 
Książka Laury Barrow pt. „Gdy powrócą kanarki” została bestsellerem Amazona, a na Goodreads otrzymała pięć gwiazdek od 15 tysięcy osób. Tak przynajmniej napisano na okładce powieści. Amerykańska autorka ma na swoim koncie na razie dwa wydane tytuły. Wspomniana przeze mnie książka jest pierwszą przełożoną na język polski. Za przekład odpowiada Agnieszka Sobolewska. Sięgnęłam po tę historię jednak nie ze względu na jej popularność, a przez temat, jaki porusza. Chciałam się dowiedzieć, co o siostrzanych relacjach ma do powiedzenia Laura Barrow. 
Nie czytałam wcześniej książek napisanych przez Heather Gudenkauf, więc nie wiedziałam czego się spodziewać po jej najnowszej książce „Przyjdę po ciebie nocą”. Potrzebowałam dobrej historii kryminalnej, więc skusiłam się na tę opowieść. Okazało się, że świetnie się wpisała w panujący wokoło klimat. Dzieciaki zaczęły ferie, a okolicę skuł mróz. Wprawdzie śniegu nie ma za wiele, ale zima nie odpuszcza. Taka pora roku pojawia się w tle historii, choć aura jest znacznie bardziej surowa. Prawdę mówiąc nie pamiętam, kiedy ostatnio były w mojej okolicy tak silne opady śniegu, by odcięły nas na jakiś czas od cywilizacji, jak te opisane w książce. 
Wojciech Chmielarz ma na naszym rynku wydawniczym pewne określone miejsce. Może pochwalić się ogromną ilością sprzedanych książek, co oznacza, że jest poczytny, ale jak się to ma do jakości? Przyznam, że lubię sięgać po powieści kryminalne tego pisarza, ponieważ otrzymuję to, czego akurat w danej chwili potrzebuję. Zagadki do rozwiązania, kolejnych elementów układanki, w której początkowo nic do siebie nie pasuje, ale też oglądam pewne tło społeczne i dostrzegam pewne aktualne problemy poruszone przez autora. 
Thomas Enger jest znany w naszym polskim świecie książkowym jako osoba współpisząca kryminały z Jørnem Lierem Horstem. Cykl „Blix i Ramm na tropie zbrodni” liczy już pięć tomów i myślę, że miłośnicy kryminałów z pewnością go zauważyli. Do tej pory jednak polski czytelnik nie miał okazji, by poznać indywidualną twórczość Thomasa Engera, a przecież ten pisarz tworzy historie kryminalne już od 14 lat i cieszą się one uznaniem w Norwegii. Jednak teraz dzięki Milenie Skoczko-Nakielskiej możemy sięgnąć po „Księgę szubienic”, powieść wydawaną przez Smak Słowa w cyklu „Mroczny zaułek”.