Kiedyś musiało to się stać – kończą się wakacje. Czas pomyśleć o sprawach związanych z nauką. Chociaż właściwie przy okazji podróży z dziećmi wiele się można nauczyć i połączyć przyjemne z pożytecznym. Wystarczy zwrócić uwagę na pewne miejsca, które umożliwiają pogłębianie zainteresowań, a tych jest coraz więcej. Udało nam się odwiedzić Grodzisko w Sopocie oraz Park Kulturowy Osada Łowców Fok w Rzucewie. Co łączy te dwa miejsca? Związane są z z Muzeum Archeologicznym w Gdańsku i popularyzują historię. Pokazują, jak żyli nasi przodkowie w czasach prehistorycznych i wczesnośredniowiecznych.

Żeby jednak utrwalić to, o czym mówili przewodnicy warto sięgnąć po jakieś interesujące pozycje książkowe. Takie, w których rozbudowana jest również warstwa graficzna. Nam udało się trafić na książki z serii „Kultura Piastów dla dzieci” z tekstem i ilustracjami Jarosława Grygucia. Media Rodzina opublikowała cztery tomy: „Czasy wojów i rycerzy”, „Jak budowano kościoły i pałace”, „Życie w grodzie”, „Na dworze króla”. Idealnie, gdyby udało połączyć się lekturę tych książek z podróżą do Gniezna, Ostrowa Lednickiego, Trzemeszna, czyli do tych miejsc, w których powstała Polska.

Jeśli ktoś zna program nauczania historii w szkole podstawowej, albo przeglądał podręczniki, szybko zda sobie sprawę, że dzieci z książek Jarosława Grygucia dowiedzą się naprawdę wiele. Czym się różni skryba od woja dla nas jest oczywiste, dla dziesięciolatka – niekoniecznie. Przy okazji podróży do muzeów można wiele zobaczyć, ale jeśli nie ma się takiej możliwości książki „Kultura Piastów dla dzieci” naprawdę wiele tłumaczą. Wiedza wyniesiona ze szkoły za sprawą tych książek zostaje pogłębiona i usystematyzowana.

Dzieciaki mają okazję zobaczyć jak wyglądało życie w czasach pierwszych Piastów. Jak się ubierali, jak żyli, jakimi narzędziami się posługiwali? Dowiedzieć się mogą jak mieszkali zwykli ludzie, poznać pierwsze grody, sposoby ich budowy. Dlaczego Mieszko I przyjął chrzest? Co mu to dało? Jakie to ma znaczenie dla nas dzisiaj?

Życie Piastów jest niezwykle interesujące, bo wciąż nie znamy wielu odpowiedzi, na nurtujące nas pytania. Choćby takie istotne dla najmłodszych – czy w najdawniejszych czasach dzieci miały zabawki? Jeśli jednoznaczna odpowiedź jest niemożliwa – autor o tym mówi. Czyli dzieci są potraktowane poważnie, a nie na zasadzie: jak czegoś nie wiemy, nie wspominamy o tym.

W książce nie brakuje ciekawostek, które zainteresować mogą również dorosłych. Wystarczy, że podam kilka przykładów. Weźmy takie „Drzwi Gnieźnieńskie” – wiemy kogo przedstawiają, ale w jaki sposób powstały? To przecież też jest interesujące. Albo miniatura: nazwa ilustracji w średniowiecznych książkach pochodzi od „minium”, czyli czerwonej farby, więc z wielkością nie miała nic wspólnego. Natomiast tonsura mnicha miała przypominać koronę cierniową Chrystusa.

W książkach Jarosława Grygucia większość ilustracji odzwierciedla prawdziwe przedmioty, które można znaleźć w muzeach. Zostało to oznaczone kolorami, np czerwony trójkąt przy obrazku oznacza Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie. Oprócz tego na końcu drugiego tomu pokazano osiem najcenniejszych zabytków, w innych opisano te miejsca i podano strony internetowe, więc wiele rzeczy można sprawdzić. Myślę, że serię „Kultura Piastów dla dzieci” można polecić już czwartoklasistom. Młodsze z chęcią obejrzą ilustracje, ale jeszcze trudno im zrozumieć, o jakich czasach mowa (nie znają pojęcia chronologii, wieków). Największym plusem książek Jarosława Grygucia jest to, że niektóre opisywane rzeczy i miejsca można zobaczyć naprawdę oraz zaspokoić ciekawość i żądzę wiedzy…