Laureata Literackiej Nagrody Nobla z 1962 roku znamy przede wszystkim za sprawą powieści „Tortilla Flat”, „Myszy i ludzie”, „Grona gniewu”, czy „Na wschód od Edenu”. John Steinbeck został nagrodzony za „realistyczny i poetycki dar, połączony z subtelnym humorem i ostrym widzeniem spraw społecznych”. Jednak po werdykcie pojawiło się wiele krytycznych komentarzy w tej sprawie. Sporo osób uważało, że pisarz na tę nagrodę nie zasłużył, inni sądzili, że za wcześnie ją otrzymał.

„Zagubiony autobus” jest mniej znaną powieścią Johna Steinbecka. Została wydana w 1947 roku, dziesięć lat później doczekała się ekranizacji. Obecnie dzięki wydawnictwu Prószyński i S-ka możemy sięgnąć po nowe wydanie książki. Akcja rozgrywa się w Kalifornii, krótko po drugiej wojnie światowej. Trafiamy do Rebels Corner, miejsca, które pozbawione byłoby ludzi, gdyby nie autobus, który tędy kursuje. Kierowca Juan właśnie stamtąd zabiera pasażerów. Miejscem docelowym jest San Juan de la Cruz, a może coś więcej?

Podczas podróży, którą odbywamy różnymi środkami lokomocji, czeka nas zawsze wiele niewiadomych. Kim będą współpasażerowie, jak będą się zachowywali? Każdy człowiek, który wchodzi do autobusu Juana, wnosi ze sobą ciekawą historię. Natomiast podróż jaką odbywa, ma coś zmienić w życiu bohaterów. Tylko, czy to jest możliwe? Czy bohaterowie mają szansę na jakąś zmianę?

Dla Europejczyków Kalifornia jawi się jak miejsce, w którym realizuje się amerykański mit. Tutaj przecież można awansować od pucybuta do milionera, albo zrobić oszałamiającą karierę aktorską. Bohaterowie książki „Zagubiony autobus” nie wyglądają jednak, jakby mieli być wcieleniem tego mitu. Są ludźmi zwyczajnymi, wręcz nieudacznikami. John Steinbeck pokazuje cały kalejdoskop charakterów. Ludzi, którzy w autobusie raczej nie pokazują prawdziwego oblicza. W pewnym momencie jednak dochodzi do sytuacji, w której emocje zostaną uwolnione i zobaczymy te postaci w pełnym świetle.

Okaże się, że mamy do czynienia z bardzo interesującymi charakterami. Ludźmi, którzy pragną czegoś od życia, ale czy podczas tej podróży uda im się osiągnąć to, co zamierzali? Jedni poszukują szczęścia, inni miłości, albo sławy i pieniędzy. Część z nich ucieka, przede wszystkim przed dawnym życiem. Czy jednak ich marzenia są realne? W autobusie ujrzymy cały przekrój amerykańskiego społeczeństwa. Są oni pokazani bardzo dokładnie, poznajemy ich wady i zalety, troski i marzenia.

„Zagubiony autobus” Johna Steinbecka jest powieścią drogi. Podczas podróży, w sytuacji kryzysowej, ujawnia się, jacy ludzie są naprawdę. Grzeczne, pozornie doskonałe małżeństwo, po raz pierwszy publicznie się pokłóci – na oczach zdumionej córki. Zaczynają wypływać na światło dzienne stłumione pragnienia. Widzimy mężczyzn pożądających pięknych kobiet. Znikają na chwilę normy społeczne nakazujące tłumić pragnienia erotyczne.

W powieści Johna Steinbecka na uwagę zasługują ciekawe portrety kobiet. Od takich, które stały się oziębłe przez pruderyjne i obłudne wychowanie, po takie które żyją w świecie fantazji za sprawą filmu, aż po te, które wykorzystują świadomie swoją urodę, by wygodnie ułożyć sobie życie. Wszystkie tęsknią za czymś ulotnym, wielkim uczuciem i z lękiem patrzą w lustro, kiedy czas zabiera im na to szansę. Wraz z urodą mogą również odejść mężczyźni.

Tytuł „Zagubiony autobus” najbardziej dotyczy samych pasażerów. Oni są na rozdrożu, w sytuacji, kiedy można albo coś zmienić, albo zatoczyć koło i wrócić tam, gdzie zaczęli podróż. Jaką podejmą decyzję? To ostatnie nie jest aż tak istotne dla czytelnika, jak prawdziwe oblicze bohaterów, który wyłania się stopniowo podczas drogi. Poznajemy historie bohaterów, to jacy są naprawdę. O czym myślą, marzą, za czym tęsknią. I choć pozornie są zwyczajni, to pod swoimi maskami skrywają ciekawe opowieści. John Steinbeck potrafi świetnie oddać te emocje, które nimi targają, opisać ich historie. Okazuje się, że mimo upływu lat, proza tego autora się nie zakurzyła, bo problemy o których pisze są ponadczasowe.