Kiedy pytam dzieci, kim chciałyby zostać w przyszłości, często słyszę odpowiedzi typu: strażak, policjant, lekarz. Im jednak starsze są osoby pytane, zaczynają się marzenia o tym, by zostać Youtuberem, czy influencerem działającym w popularnych mediach społecznościowych. Pewne nazwy jeszcze nie zagnieździły się dobrze w polszczyźnie, a za chwilę mogą zniknąć. Pojawią się nowe zawody, do których nie przygotowujemy w szkołach. Można się zastanowić nad rolą edukacji. Czego należałoby uczyć maluchy, skoro świat będzie inny niż obecnie, gdy pojawią się na rynku pracy? Marek Szymaniak w książce „Młócka. Reportaże o pracy przyszłości” pokazuje nam, że przyszłość już tu jest i ma na nas określony wpływ. Czytaj dalej
„Młócka. Reportaże o pracy przyszłości”- Marek Szymaniak
Odpowiedz
Powieść „Grzeszni chłopcy” napisał Bai Xianyong, znany na Zachodzie jako Pai Hsien-yung. Urodził się 11 lipca 1937 roku w Guilin w Chinach i jest uznawany za jednego z najważniejszych współczesnych pisarzy tajwańskich oraz pioniera azjatyckiej literatury LGBTQ. Tożsamość pisarza ma tu spore znaczenie, gdyż Pai Hsien-yung jest synem Baia Chongxi, słynnego generała Kuomintangu. Jeszcze jako dziecko Pai w wyniku chińskiej wojny domowej uciekł wraz z matką i rodzeństwem do Hongkongu, a w 1952 roku zamieszkał na Tajwanie. O literaturze ze wschodniej części globu niewiele wiem, więc z zainteresowaniem przyjęłam informację o wydaniu „Grzesznych chłopców”, choć miałam też obawy, czy uda mi się w pełni zrozumieć przesłanie tej historii. 
Kiedy mam ochotę sięgnąć po literaturę gatunkową i zapewnić sobie odrobinę rozrywki, świetnie sprawdzają się książki duetu Jørna Liera Horsta i Thomasa Engera. Najpierw na polskim rynku czytelniczym pojawił się były norweski policjant, który we wiarygodny i rzetelny sposób w swoich kryminałach oddawał procedury pracy śledczych. Jørn Lier Horst to klasyk, na którego pisarstwo można zawsze liczyć. Jednak pisarz podejmuje się kolejnych wyzwań, choćby tworząc powieści w duecie właśnie z Thomasem Engerem. Cykl „Blix i Ramm na tropie zbrodni” od jutra będzie liczył sześć tomów, ponieważ 25 marca premierę będzie miał „Snajper”. Najpierw skupię się jednak na piątym tomie pt. „Ofiary”. 
Sięgnęłam po książkę dla dzieci pt. „Psia Kalevala” autorstwa Mauriego Kunnasa, ponieważ polubiłam poczucie humoru pisarzy z tego kraju. Czy to będzie Arto Paasilinna, czy Miika Nousiainen, wiem że warto sięgnąć po tłumaczenia Sebastiana Musielaka. Oczywiście nie wszystkie fińskie powieści mają w sobie humorystyczne zacięcie. „Psia Kalevala” będzie jednak zabawną historią, choć trudno ją zamknąć w tak prostej szufladce. Zaliczymy ją do literatury dziecięcej, ale dorośli również skorzystają, mimo że będą nieco inaczej odbierać ten tytuł. Książka pojawiła się niedawno w Polsce nakładem wydawnictwa Książkowe Klimaty, a ja postanowiłam się dowiedzieć, o czym jest fiński epos narodowy. 
Podczas spotkania autorskiego z Maciejem Siembiedą w lutym, w którym brałam udział, pisarz zdradził nam, że jego najnowsza powieść będzie związana z cyklem z Jakubem Kanią. Oczywiście wzbudziło to ogromny entuzjazm, ale autor jeszcze bardziej pobudził naszą ciekawość tym, że w tej historii dotyka problemu tafofobii oraz opowiada o pewnym polskim pisarzu, laureacie Literackiej Nagrody Nobla, który mierzył się lękiem przed pogrzebaniem żywcem. Właśnie tym jest wspomniana tafofobia. 
Annie Ernaux, laureatka Literackiej Nagrody Nobla z 2022 roku, pisze w specyficzny sposób. Jej książki trudno nazwać powieściami, ponieważ pisarka odwołuje się w nich do własnej biografii oraz pamięci. Dzięki Anastazji Dwulit poznać możemy tłumaczenie na język polski „Powrotów”. Odnajdziemy w książce znany świat, pojawiający się w „Latach” oraz publikacji „Bliscy”. Czy za sprawą „Powrotów” autorka zdoła powiedzieć coś więcej, co przykuje naszą uwagę?