W czasach PRL-u noszenie okularów przez kilkulatki musiało być strasznym doświadczeniem. Pamiętam do dziś nieszczęśliwe miny przyjaciół z przedszkola, którzy po raz pierwszy mieli założyć okulary na nos. Może pomagały w lepszym widzeniu, jednak nikomu nie dodawały urody. Wiedziały o tym nawet najmłodsze dzieci. Współcześnie maluchy mają olbrzymi wybór, jeśli chodzi o oprawki, więc wydawać by się mogło, że dzisiaj żaden maluch nie odczuwa wstydu związanego z noszeniem okularów. Mnie spotkała ta przyjemność, gdy byłam nastolatką, podobnie moja córka, mąż musiał czekać na pierwsze szkła ponad trzydzieści lat i zaakceptowaliśmy to bez problemu. Kiedy jednak dziewięcioletni syn dowiedział się, że czeka go wizyta u okulisty, stwierdził, że nie będzie nosił okularów, bo koledzy z klasy będą się z niego śmieli.

Jak na życzenie trafiła w nasze ręce książeczka „Kajtek uważaj! Mały miłośnik książek zakłada okulary” Jennifer Berne. Główny bohater jest szpakiem kochającym czytanie. Kiedy w bibliotece próbuje wybrać dla siebie książkę, zauważa pewien problem. Wybrana przez niego pozycja o smokach, okazuje się lekturą o fokach. W innej, żółty dinozaur na obrazku okazuje się kurczakiem. Szpaczek cierpi na nadwzroczność. Szybko dowiaduje się, co to oznacza. Wizyta u okulisty potwierdza przypuszczenia Kajtka. Bohater musi nosić okulary.

Inne szpaki żartują sobie z kolorowych oprawek Kajtka. Nazywany jest dziwakiem, ale ptaszek przypomina sobie sławne osobistości, które też nosiły okulary – np. Bena Franklina, Gandhiego, czy Johna Lennona. Gdy szpak zwiedza świat z książką w ręku, zauważa, że wszystko stało się bardziej ostre i wyraziste. Niestety, skupiony na lekturze, wplątuje się w gałęzie i nie potrafi się z nich się wydostać. Na pomoc nie może liczyć, bo nikogo nie ma w okolicy. Postanawia zatem wykorzystać okulary i wysyła w dal odbite przez szkła światło. Błyski alarmują szpaki, które przybywają na pomoc.

Od tego momentu Kajtek staje się bohaterem, bo wszystkie ptaki chcą słuchać opowieści o jego niezwykłej przygodzie. Zaczynają też doceniać wiedzę szpaka i wysłuchują kolejnych historii, które bohater zna z przeczytanych książek. Podziwiają jego wiedzę i postanawiają być takie jak on. Dlatego Kajtek zabiera całe stado do okulisty i wszyscy dostają okulary – jedni ze szkłami korekcyjnymi, a inni przeciwsłoneczne.

W książce „Kajtek, uważaj!” dzieci mają możliwość poznania bohatera, który bardzo ceni sobie książki. Chętnie czyta i się uczy. Kiedy zaczyna nosić okulary inni mu dokuczają, dlatego czuje się z tym gorzej. Udaje mu się przekonać stado, że nie liczy się wygląd, a wiedza. Dzięki bystrości umysłu unika niebezpieczeństwa, a koledzy chcą go naśladować. Teraz Kajtek czuje dumę, że nosi okulary – choć najbardziej z tego powodu, że jest sobą.

Historia została napisana prostym językiem, dlatego dotrze już do czterolatków. Zdania są krótkie, ale opowieść niesie interesujące przesłanie. Nie tylko chodzi o akceptację siebie w okularach. Dzieci zobaczą, że ciało nie jest doskonałe, ale wysyła nam pewne sygnały. Dowiedzą się na czym polegają problemy ze wzrokiem, gdzie i jak należy sobie radzić z tym kłopotem. Bohater wzbudza sympatię, a jego przygody nie tylko uczą, również bawią. Natomiast ilustracje Keith Bendis pozwolą maluchom na samodzielne śledzenie tej historii. Szpak Kajtek okazuje się bohaterem zabawnym, ale też niepozbawionym poczucia własnej wartości. Choć na początku nie jest akceptowany i tolerowany przez innych, z czasem jego kuzyni zechcą być takimi jak on, a nie odwrotnie.