Wiosna zbliża się do nas wielkimi krokami i choć jeszcze gdzieniegdzie leży śnieg, to słychać już wesołe trele ptaków. W ciągu dnia zauważyć można powracające klucze dzikiego ptactwa. Wprawdzie nie widziałam jeszcze szpaków, ale chyba wkrótce się ich doczekamy. Codziennie rano pojawiają się na pobliskim polu dostojne i głośne żurawie. Takie obserwacje są niezwykle przyjemne i każdego z nas cieszą zmiany zwiastujące wiosnę. W tym roku zima się spóźniła, ale przyszła i na przełomie lutego i marca okazała się najbardziej sroga. Powolutku jednak ustępuje, a w związku z tym warto pomyśleć o książkach dla młodszych odbiorców, w których ważna jest przyroda. Warto sięgnąć po drugą część komiksu Adama Wajraka i Tomasza Samojlika pt. „Nieumarły las”. Czytaj dalej
“Nieumarły las” – Tomasz Samojlik, Adam Wajrak
Odpowiedz
W czasach PRL-u noszenie okularów przez kilkulatki musiało być strasznym doświadczeniem. Pamiętam do dziś nieszczęśliwe miny przyjaciół z przedszkola, którzy po raz pierwszy mieli założyć okulary na nos. Może pomagały w lepszym widzeniu, jednak nikomu nie dodawały urody. Wiedziały o tym nawet najmłodsze dzieci. Współcześnie maluchy mają olbrzymi wybór, jeśli chodzi o oprawki, więc wydawać by się mogło, że dzisiaj żaden maluch nie odczuwa wstydu związanego z noszeniem okularów. Mnie spotkała ta przyjemność, gdy byłam nastolatką, podobnie moja córka, mąż musiał czekać na pierwsze szkła ponad trzydzieści lat i zaakceptowaliśmy to bez problemu. Kiedy jednak dziewięcioletni syn dowiedział się, że czeka go wizyta u okulisty, stwierdził, że nie będzie nosił okularów, bo koledzy z klasy będą się z niego śmieli.