„Czas mroku” – Anthony McCarten

Czas mroku, Anthony McCartenNiedawno premierę miał film pt. „Czas mroku”. Gary Oldman gra w nim Churchilla. Zrobił to tak dobrze, że otrzymał Oscara w kategorii „Najlepszy aktor pierwszoplanowy”. Jeszcze nie miałam okazji, by obejrzeć film, zwłaszcza że na prowincji nie był wyświetlany, a wielkie miasta są za daleko. Za to nic nie stało na przeszkodzie, by przeczytać książkę o tym samym tytule. Napisał ją Anthony McCarten na podstawie swojego scenariusza do filmu.

O Winstonie Churchilu napisano już wiele publikacji. Posiadamy pewien obraz tego polityka, ale czy jest on prawdziwy? Powielanie pewnych tez sprawia, że pewne rzeczy przyjmujemy jako fakt. Anthony McCarten postanowił przyjrzeć się Churchillowi jeszcze raz, ale skupiając się na ważnym momencie w historii nie tylko Wielkiej Brytanii, ale i całego świata. Zajrzymy za kulisy wydarzeń, które miały miejsce w najbardziej mrocznym czasie.

Opowieść Anthony’ego McCartena zaczyna się od chwili, kiedy Adolf Hitler szykuje się do ataku na Wielką Brytanię. Jest siódmy maja 1940 roku, a w brytyjskim parlamencie aż huczy. Doszło do tego, że trzeba zmienić premiera. Kto zastąpi Neville’a Chamberlaina? Może Clement Attlee, albo lord Halifax, zwolennik pokoju za wszelką cenę? Na szczęście przyjęto kandydaturę Winstona Churchilla, człowieka, który posiadał już pewne doświadczenie wojenne. Przyszły premier służył podczas wojny burskiej, a także w czasie I wojny światowej i był korespondentem wojennym paru innych konfliktów. Anthony McCarten przybliży nam przeszłość Churchilla. Warto bowiem wiedzieć, co ukształtowało tego męża stanu i jakie miał doświadczenia, które okazały się ważne w tym trudnym dla historii momencie.

Większość obrazów, które posiadamy, pokazuje premiera Wielkiej Brytanii jako człowieka niezłomnego, który ani przez chwilę się nie waha, ponieważ prezentuje nieugiętą postawę wobec Hitlera. Czy jednak zawsze tak było? Anthony McCarten przedstawia nam tego męża stanu, jako osobę zupełnie inną od tego stereotypowego obrazu. Widzimy Churchilla ze wszystkimi jego ułomnościami. Miłośnika alkoholu, egocentryka, a jednocześnie artystę słowa, który swoimi przemowami potrafił poruszyć słuchaczy.

Kiedy wojna Wielkiej Brytanii z Niemcami zbliżała się wielkimi krokami, wciąż jeszcze była szansa, że na wyspach do niej nie dojdzie. Spora grupa polityków dążyła do tego, by negocjować pokój. Kiedy Winston Churchill zdobył fotel premiera, musiał zdecydować, po której stronie się opowie. Do tej pory wydawało się, że od początku był nastawiony negatywnie do rokowań z Hitlerem. Anthony McCarten dowodzi, że w maju 1940 roku ten mąż stanu nie był pewien, jaką wybrać postawę. Ostatecznie zdecydował, że negocjacji nie będzie. Autor książki pokazuje nam skąd się wzięły te wątpliwości. Przede wszystkim unaocznia, jaka była sytuacja Wielkiej Brytanii. Widzimy, że w pierwszej połowie 1940 roku, było to samotne państwo stojące w obliczu wielkiego zagrożenia.

Książka „Czas mroku” posiada wiele mówiący podtytuł: „Jak Churchill zawrócił świat znad krawędzi”. To także świetne podsumowanie tej publikacji. Anthony McCarten skupia się na momencie, kiedy Wielka Brytania staje w obliczu zagrożenia wojną. Pokazuje, jak mroczna i trudna to była sytuacja dla tego kraju. Od Zjednoczonego Królestwa zależało w tym momencie naprawdę wiele. Winston Churchill został premierem w tak krytycznym momencie, natomiast autor książki opowiada o jego dylematach i wątpliwościach. Widzimy ten moment, kiedy rodzi się ten wielki mąż stanu, jakiego obraz mamy przed swoimi oczyma. Człowieka, który nie waha się przeciwstawić Hitlerowi. Anthony McCarten posiada określone zdanie na temat premiera i widać, że darzy go pewną sympatią. Jednocześnie także pokazuje nam wszystko to, co stało się symbolem wielkości Churchilla jako polityka. Poznamy najważniejsze przemówienia, które są dzisiaj wzorem popisu retorycznego. Choć mamy do czynienia z publikacją na pozór tylko dla miłośników biografii czy historii, to książkę czyta się w napięciu, pozwalającą nam zajrzeć za kulisy tam, gdzie ważyły się losy świata.

  1. Oj ciekawie, ciekawie to wszystko brzmi. Niezwykle cenię sobie pozycje, które „odspiżowują”, odbrązawiają, które ściągają z piedestału pomnik, a w jego miejsce dają nam człowieka z krwi i kości, silnego i wielkiego, ale i niewolnego od wad i słabostek.

    • Tutaj to ściągnięcie z piedestału nie umniejsza dokonań Churchilla, wręcz odwrotnie – pokazuje, że mimo wątpliwości potrafił znaleźć właściwą drogę, na przekór wszystkim.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *