Do tej pory dysponowałam dwoma regałami. Kiedy się zapełniły, upychałam książki wszędzie, gdzie się dało. Leżały na stosach, ściśnięte tak bardzo, że aż żal się robiło. Kiedy stos zaczynał robić się na tyle wysoki, że zaczynał się niebezpiecznie chwiać, wystarczyło dostawić kolejny. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że co jakiś czas przychodziło mi do głowy, żeby sięgnąć po tytuł z dołu stosu…

Wreszcie trzeba było coś z tym robić. Wiadomo, że książki potrzebują porządnego drewna. Półki z płyt się nie sprawdzają, najzwyczajniej w świecie się uginają. No chyba, że ktoś planuje kłaść na nich gumowe książeczki – takie dla niemowląt. Dlatego postanowiliśmy poszukać stolarza, który wybudował nam półki na miarę.

Jedna ściana pokoju dziennego stała się biblioteką. Podczas posiłków mamy widok na… książki. Dla sześciolatka okazało się to być całkiem praktycznym rozwiązaniem w nauce czytania. Pomiędzy kolejnymi kęsami posiłku, można przecież sobie przeliterować chociaż jeden tytuł. Same książki zyskały trochę wolnej przestrzeni. Oddech im się przyda. Ciekawe jak długo uda się utrzymać taki stan? Mamy jeszcze tylko jedną ścianę, którą można wykorzystać do budowy półek…