Jeśli czytasz recenzje, które umieszczam na tym blogu, z pewnością udało ci się zauważyć, że często piszę o książkach Anny Sakowicz. Autorka tworzy powieści dla dorosłych, jak również dla dzieci. Opowiada o czasach współczesnych, ale zabiera nas też w literackie podróże w przeszłość. Pisarka wielkim uczuciem darzy Gdańsk i co jakiś czas akcję swoich powieści umieszcza właśnie w tym urokliwym mieście. Być może znasz „Jaśminową sagę”, albo „Skrzydlate książki” i doskonale wiesz, o co mi chodzi. W najnowszej powieści Anny Sakowicz, czyli “Kamienicy Schopenhauerów” zobaczymy właśnie to miasto, ale sprzed trzech wieków. Jak wtedy się tu żyło?

Główną bohaterką powieści jest Frieda. Młoda dziewczyna nie pochodzi z wyższych sfer. Jest zwykłą nastolatką, która musi pracować w kuchni, by pomagać ojcu w wykształceniu jej brata. Matka już nie żyje, ale Frieda ma wsparcie w ciotce, która pomoże jej tak, jak potrafi. Kobiety nie miały wtedy zbyt wielu możliwości i widzimy to doskonale. Marzenia dziewczyny są raczej mrzonkami, ale dzięki nim jest łatwiej w życiu. W  kuchni Schopenhauerów jest co robić, a właśnie tam pracuje Anna, ciotka Friedy i do tego domu zostaje przyjęta dziewczyna. Uczy się od doświadczonej kuchmistrzyni, ale pewnego razu dochodzi do zbrodni. Anna zostaje zamordowana, a los jej siostrzenicy wisi na włosku. Czy pani Schopenhauer wyrzuci dziewczynę z pracy?

Podczas lektury czekamy w napięciu, co się wydarzy. Oglądamy Gdańsk oczyma pomocy kuchennej. Zaglądamy na targowiska, w garnki i apetyt nam rośnie dosłownie i w przenośni. Pojawia się wątek kryminalny, ale jest w tej historii znacznie więcej. Poznajemy również matkę przyszłego filozofa, Joannę Schopenhauer. Arthur jest malutkim dzieckiem, a Frieda przygląda się chłopcu i całej jego rodzinie. Kim byli Schopenhauerowie, co robili, czym się zajmowali? Tego oczywiście też się dowiemy.

Właściciele kamienicy są osobami z wyższych warstw społecznych. Anna Sakowicz znacznie więcej miejsca poświęca zwykłym ludziom, tzw. „gminowi”. Poznajemy dwóch młodych mężczyzn, którzy próbują się wzbogacić, nie zawsze jednak legalnymi metodami. Ben i Robert również mają swoje marzenia. Widzimy, jak sobie radzą, a dzięki tym postaciom odkrywamy życie codzienne i niecodzienne w Danzig. Czy losy mężczyzn splotą się z losami mieszkańców kamienicy Schopenhauerów?

Okazuje się, że Gdańsk przyjmuje do siebie zarówno najbogatszych, jak i plebs. Jedni i drudzy pragną dla siebie jak najlepszego życia. Nie wszyscy jednak mają takie szczęście, by móc się rozwijać. Niektórzy pragną tylko przetrwać. Ten instynkt jest silny, ale oczywiście najsłabsi cierpią i również tę mroczną stronę osiemnastowiecznego życia w Danzig opisuje Anna Sakowicz.

Autorka już nie raz udowodniła, że potrafi oddać ducha opisywanych czasów. Kreśli obraz miasta pełnego kontrastów. Przyszły filozof Arthur Schopenhauer pojawia się jedynie w tle, nieco bliżej poznajemy jego matkę. Na pierwszy plan wysuwa się Frieda, która pragnie rozwikłać zagadkę śmierci ciotki. Okazuje się, że dziewczyn kilka razy znajdzie się w trudnej sytuacji, niemal bez wyjścia, ale mimo to będzie musiała ustalić, co jest dla niej najważniejsze. Czy będzie chciała postąpić zgodnie z własnym sumieniem, czy wygra strach?

“Kamienica Schopenhauerów” jest powieścią, która z pewnością zainteresuje miłośników historii oraz Gdańska. Anna Sakowicz na pierwszym miejscu stawia kobiety i w zgodzie z historią ukazuje, jak wyglądała nasza rzeczywistość. Nie jest łatwe pisanie o XVIII wieku, ale autorka świetnie sobie poradziła z historycznymi niuansami, wykorzystując je w taki sposób, by zainteresowały czytelników. Podczas lektury nie raz zobaczymy niesprawiedliwość społeczną, przemoc wobec kobiet, ale jest też druga, pozytywna strona. Bohaterki i bohaterów spotyka też wiele dobrego, przeżywają również cudowne chwile w życiu. Oglądanie tego świata zmusza czytelnika do refleksji, ale też wywołuje dużo emocji. Myślę, że wielu czytelników da się porwać tej historii ze względu na ciekawą fabułę, ale również tło, jakie odkrywamy śledząc losy bohaterów „Kamienicy Schopenhauerów” (nie wspomnę o pięknie wydanej książce, która przyciąga nasz wzrok). Mam tylko nadzieję, że Anna Sakowicz szybko wyda kolejną część, ponieważ nie mogę się doczekać kontynuacji.