Książka „Miasto cieni” jest kontynuacją bestsellerowej powieści „Osobliwy dom pani Peregrine”. Ich autorem jest Ransom Riggs. Przede mną jeszcze ostatni tom trylogii „Biblioteka dusz”. Wszystkie te książki naprawdę cieszą się sporym powodzeniem, zwłaszcza wśród nastolatków. Co takiego w sobie ma historia wymyślona przez tego amerykańskiego pisarza? Z jednej strony do popularyzacji pierwszego tomu przyczyniła się ekranizacja, ale okazuje się, że to oczywiście nie wszystko. 

„Miasto cieni” zaczyna się tam, gdzie kończy się akcja „Osobliwego domu pani Peregrine”. Bohaterowie znani nam z pierwszej części chcą uratować swoją opiekunkę. Pani Peregrine jest osobliwa, podobnie jak jej podopieczni. Potrafi zamienić się w sokoła oraz robić pętle czasu, w których schronienie znajdują dzieci o niezwykłych umiejętnościach i wyglądzie. Teraz jednak ranna opiekunka utknęła w ciele sokoła, a osobliwe istoty potrzebują miejsca, w którym mogłyby się skryć. Przede wszystkim jednak myślą o pani Peregrine. Postanawiają zawalczyć nie tylko z przeciwnikami, ale także z czasem, który działa na ich niekorzyść.

Głównym bohaterem powieści jest Jacob. Chłopiec, któremu wydawało się, że jest pospolitym nastolatkiem. Takim, któremu trudno było znaleźć przyjaciół. Jako małe dziecko słuchał opowieści dziadka. Z czasem przestał w nie wierzyć, bo wydawały mu się baśniami. Jednak okazało się, że historie miały naprawdę miejsce. Teraz Jacob sam doświadcza wielu niezwykłych rzeczy, ale nie ma to nic wspólnego z zabawą. Podróż, którą rozpoczął wraz z innymi osobliwymi dziećmi, okazuje się bardzo niebezpieczna.

Najpierw młodzi bohaterowie decydują się na podróż do Londynu. Nie współczesnego, ale tego z 1940 roku, bombardowanego przez nazistów. Jednak nie tylko pociski będą największym zagrożeniem. Na drodze do miasta na dzieci będzie czekało sporo pułapek. Rozpoczyna się polowanie, w którym osobliwcy są zwierzyną. Dopaść ich chcą głucholce oraz upiory. Po drodze dzieciaki trafią na innych niezwykłych bohaterów. Poznamy psa o arystokratycznych manierach, czy emufary, a także kury składające wybuchowe jaja.

Ransom Riggs buduje napięcie w taki sposób, ze trudno się oderwać od książki. Tak jak w poprzedniej części, wzbogaca powieść niezwykłymi zdjęciami, które nawiązują do treści. Bohaterowie niemal cały czas są w podróży. Zatrzymują się tylko na chwilę, aby czytelnik miał szansę na poznanie otaczającego dzieci świata. A ten okazuje się groźny i niebezpieczny. Groza narasta i choć po powieść sięgają młodzi ludzie, również dorosły może poczuć napięcie oraz dreszcz emocji. Nie brakuje również zwrotów akcji. Trzeba być gotowym na to, że będzie się wiele działo. Ransom Riggs niekiedy zwodzi czytelnika zaskakującymi rozwiązaniami.

„Miasto cieni” nie zawodzi odbiorców. Dostają oni to, co polubili w poprzedniej części, ale w jeszcze większej dawce. „Osobliwy dom pani Peregrine” był pewnym wprowadzeniem, bohater odkrywał tajemniczy świat osobliwych dzieci. Tutaj już go nieco zna, ale wciąż poznaje coś nowego oraz zaskakującego. Wiele się uczy o sobie. Jak postąpi w trudnych sytuacjach? Czy będzie dbał o siebie, czy o innych?

Dlaczego zatem książka trafia w gust młodych ludzi? Myślę, że oczaruje ich główny bohater, Jacob. Na pozór zwyczajny chłopiec, ale posiadający nieznane nawet dla siebie umiejętności. Podczas podróży dojrzewa, odkrywa, kim jest naprawdę. Nie traci jednak tego, co w nim najlepsze, czystości i dobrego serca. Pisarz pod przykrywką powieści o charakterze fantastycznym, dał odbiorcom opowieść o nastolatkach. Mimo tego, że są uwikłani w groźne sytuacje, przeżywają pierwszą prawdziwą miłość, czy zazdrość. Wszystko jednak zostało podane w niesamowitej scenerii, nieco baśniowej, a jednocześnie niebezpiecznej. Czytelnicy mają do czynienia z ciekawymi postaciami, wartką i pełną zwrotów akcją. Otrzymują sporą dawkę rozrywki, a grozę autor doprawił szczyptą humoru. Otwarte zakończenie powieści pobudza ciekawość, dlatego z chęcią sięgnę po „Bibliotekę dusz”.