Jeżeli mieliście słabość do groźnego potwora z baśni „Piękna i Bestia” z pewnością chętnie podsuniecie swoim dzieciom książkę Sally Rippin „Pola i Buster. Niesforna wiedźma i uczuciowy maszkaron”, w tłumaczeniu Aleksandry Weksej. W końcu piękno tkwi w głębi a nie na zewnątrz, warto więc go poszukać w duszy człowieka, a nie zwracać uwagę na jego widoczną formę. Książka dotyczy przyjaźni wbrew podziałom, a ten tom otwiera cykl stworzony przez australijską pisarkę.

Historia ukazana jest z perspektywy Poli. Młodej wiedźmy, która nie radzi sobie z zaklęciami. Słowa skaczą jak oszalałe, a w efekcie trudno przyrządzić te wszystkie skomplikowane mikstury oraz eliksiry. Jednak dziewczynka nie poddaje się, a panna Spinnaker, która wykłada w Akademii Czarów i Magii, stanowi dla niej niedościgniony wzór. Pola nie ma zbyt wielu dobrych koleżanek, trudno jej nawiązać dobre relacje z rówieśniczkami. Jej największym przyjacielem jest maszkaron, Buster.

Między wiedźmami a maszkaronami nie ma równości. Te pierwsze uważają się za lepsze, bardziej kulturalne i wykształcone. Twierdzą, że maszkarony są gburowate i nieokrzesane. Jednak Poli znacznie łatwiej było zaprzyjaźnić się z Busterem, niż z innymi wiedźmami. Taka relacja nie jest dobrze widziana przez inne wiedźmy, dlatego dziewczynka spotyka się z Busterem w sekrecie. Gdyby ta znajomość wyszła na jaw, jej pozycja w grupie (już i tak nienajlepsza) byłaby zagrożona.

Maszkarony i wiedźmy unikają się jak ognia. Prawie wszyscy, których zna Pola, wyrażają się o takich stworach jak Buster bardzo źle, ale nikt nie zamierza ani wyjaśniać tych niesprawiedliwych stereotypów, ani zbliżać się do maszkaronów. Kiedy dziewczynce uda się nieco poprawić swoją sytuację w klasie i znaleźć koleżankę w osobie, która była jej wroga, wydaje się, że wszystko idzie dobrą drogą. Aż do pewnej wycieczki do muzeum…

Przyjaźń dziewczynki i Bustera zostanie wystawiona na próbę. Pola będzie musiała wybrać, po której stanąć stronie. Co będzie dla niej ważniejsze? Bycie lubianą w klasie, czy przyjaźń Bustera?

Książka „Pola i Buster. Niesforna wiedźma i uczuciowy maszkaron” to fantastyczna opowieść, w której ludzie występują jako stwory z legend. Jednak ten magiczny świat wcale nie jest idealny. Nastąpił w nim podział na istoty lepsze i gorsze. Wiedźmy się wywyższają i traktują maszkarony z góry. Do tego stopnia posługują się stereotypami, że nie zauważają, co jest najważniejsze. Pola boi się złamać ten sposób widzenia, ponieważ pragnie akceptacji ze strony rówieśniczek, a także nie wierzy, że sama może coś zmienić. Rani Bustera kilkakrotnie, wstydzi się swojego przyjaciela. Jednak to mama tytułowego bohatera wypowiada najważniejsze zdanie w tej książce: ,,Łatwo jest kochać sympatyczne maszkary, ale to te niesympatyczne potrzebują tego najbardziej.” (s 57).

W powieści widzimy, jak dojrzewa przyjaźń Poli i Bustera. Dziewczynka odkrywa wiele prawd o sobie i uczy się, co jest dla niej najważniejsze. Maszkaron wyraża swoje uczucia w nietypowy sposób, kurcząc się lub wzdymając jak balonik. Z tego wyniknie kilka komplikacji, a czytelnicy z pewnością z przyjemnością będą śledzili przygody małej wiedźmy i sympatycznego maszkarona. Sporo dowiedzą się o przyjaźni, a także na temat odpowiedzialności za osobę, którą uważa się za najważniejszą w swoim życiu. Młodzi czytelnicy będą mogli zobaczyć w powieści to, co jest im bliskie. Łatwo utożsamiać z Polą, która ma trudności w szkole z powodu niesfornych literek, a także nie najlepiej dogaduje się z nastoletnią siostrą. Język powieści został dostosowany do młodych czytelników, więc nie będą mieli problemu ze zrozumieniem tekstu. Odbiór ułatwiają również ilustracje. Myślę, że warto podsunąć tę historię nie tylko dziewczętom od około 8 czy 9 roku życia, ale przede wszystkim tym, którzy potrzebują zabawnej, uczuciowej i mądrej historii o sile przyjaźni.