Karolina Wiktor – performerka i artystka wizualna – pewnego dnia straciła przytomność. Obudziła się po dwóch miesiącach. Okazało się, że doznała udaru mózgu. W efekcie nie mogła ani wstać z łóżka, ani czytać i pisać. Swoje doświadczenia z tego stanu opisała w poemacie poezji wirtualnej – „wołgą przez afazję”.
Trudno sobie wyobrazić sytuację, kiedy nagle nie możemy się porozumieć z otoczeniem. Co może czuć osoba, która przeszła dwa udary przez które doszło do uszkodzenia lewej półkuli mózgu? Jak porozumieć się ze światem? Czy dorosła osoba może pogodzić się ze stanem, kiedy w pewnym sensie znowu staje się dzieckiem? Czytaj dalej