Kiedy sięgam po książki Łukasza Orbitowskiego, za każdym razem czuję się zaskoczona, ponieważ autor w żaden sposób nie pozwala się zamknąć w określonych kategoriach i za każdym razem sięga po inną formę literacką. A wszystko początkowo wskazywało na to, że pisarz zajmie się fantastyką, albo grozą. Tyle, że każde kolejna książka Orbitowskiego odbiega od tego, do czego autor zaczął nas przyzwyczajać. Teraz jego proza staje się coraz bardziej realistyczna (choć elementów grozy w niej nie zabraknie). Czytaj dalej →