Trudno było relacjonować na bieżąco to, co działo się podczas festiwalu Literacki Sopot, gdyż organizatorzy zapewnili uczestnikom tyle atrakcji, że do późnego wieczoru można było brać udział w naprawdę wielu wydarzeniach. Dlatego tym razem skupię się na tym, co udało mi się zobaczyć i usłyszeć w sobotę oraz w niedzielę, dwa ostatnie dni spotkań z pisarzami. Czytaj dalej
Łukasz Orbitowski dzięki ostatnim swoim książkom pokazał, że świetnie radzi sobie jako pisarz opowiadający o współczesnym świecie posługując się konwencją realistyczną. „Inna dusza” okazała się literackim majstersztykiem. Po takiej książce trudno napisać kolejną, na dodatek lepszą. „Exodus” to powieść inna, ale poruszająca podobny temat. Łukasz Orbitowski widzi w ludzkim wnętrzu mrok i nad nim się zastanawia. Dlaczego wybieramy zło, skoro przecież każdy z nas słyszał, że powinien podążać ku dobru? Czy rzeczywiście ów ostatni wybór jest najtrudniejszy? Czytaj dalej
Często mówimy, że niedaleko pada jabłko od jabłoni. Czy każdy syn musi być podobny do ojca, albo popełniać te same błędy, co on? Jaka jest rola taty w opiece nad potomkiem? Proces wychowawczy jest długi i skomplikowany, nawet w Ewangelii jest powiedziane, że „Poznacie ich po ich owocach”. Dzięki zbiorowi opowiadań pt. „Ojciec”, który ma premierę jedenastego października, dowiemy się więcej o relacji między rodzicem a synem. Co do powiedzenia na ten temat mają tacy polscy autorzy jak Michał Cichy, Jacek Dukaj, Wojciech Engelking, Jakub Małecki, Andrzej Muszyński, Łukasz Orbitowski, Ziemowit Szczerek, Wit Szostak i Michał Witkowski? Kilka miesięcy temu poznałam książkę o podobnej tematyce. Były to krótkie opowiadania i przypowieści pt. „Po ojcu” napisane przez jednego autora, Adama Ehrlicha Sachsa. Tym razem na jeden temat wypowiedzieli się uznani polscy pisarze. Czytaj dalej
Zbiór opowiadań „Wigilijne psy” został wydany po raz pierwszy w 2005 roku. Teraz otrzymujemy wznowienie, które przeredagowano oraz wzbogacono o trzy dodatkowe teksty. Łukasz Orbitowski, autor tych opowiadań, zyskał już uznanie, zdobył Paszport Polityki 2015 za powieść „Inna dusza”. Sama miałam okazję poznać kilka książek tego autora, ale jak wyglądała jego wczesna twórczość? Pewien obraz dała mi wydana w 2006 roku książka „Horror show”. W jakim stylu pisał młody Orbitowski? Czytaj dalej
Kiedy sięgam po książki Łukasza Orbitowskiego, za każdym razem czuję się zaskoczona, ponieważ autor w żaden sposób nie pozwala się zamknąć w określonych kategoriach i za każdym razem sięga po inną formę literacką. A wszystko początkowo wskazywało na to, że pisarz zajmie się fantastyką, albo grozą. Tyle, że każde kolejna książka Orbitowskiego odbiega od tego, do czego autor zaczął nas przyzwyczajać. Teraz jego proza staje się coraz bardziej realistyczna (choć elementów grozy w niej nie zabraknie). Czytaj dalej
Łukasz Orbitowski zdobył już opinię dobrego pisarza. Wydał sporo tekstów, a sprawdzał się w wielu gatunkach literackich, które do tej pory wybierał. Trudno uwierzyć, że napisał aż trzynaście książek. Do tej pory miałam do czynienia z jego „Horror Show” oraz nominowaną do Paszportów Polityki „Szczęśliwą ziemią” . Tym razem pisarz postanowił zaskoczyć czytelników, dając im coś wcale nie z gatunku fantastyki, czy grozy, a relację z podróży.
Skoro sam Henryk Sienkiewicz pisał „Listy z Afryki”, dlaczego Łukasz Orbitowski nie miałby opowiedzieć o swojej podróży do RPA? Tyle, że autor kreśli raczej pocztówki ze swej wyprawy, ale zaskakuje najbardziej tym, iż opowiada legendy i baśnie z tamtych terenów, wprowadzając nas w jakże inny od europejskiego świat magii, wierzeń i symboli. Czytaj dalej