Jakiś czas temu w naszym domu zagościła para przyjaciół. Taka literacka: Żabek I Ropuch. Choć seria książeczek przeznaczona jest raczej dla młodszych odbiorców, to okazuje się, że historie małych płazów bawią również starsze, niemal nastoletnie dzieci, ale też dorosłych. Książki Arnolda Lobela z cyklu „Żabek i Ropuch” stały się już klasykiem gatunku. W Polsce można po nie sięgnąć od niedawna, dzięki tłumaczeniu Wojciecha Manna.

„Żabek i Ropuch. Przez cały rok” to trzeci tom z serii. Oczywiście wszystkie książeczki można czytać niezależnie od siebie. Arnold Lobel umieścił w każdej z nich po kilka opowiadań. Tym razem tematem przewodnim są pory roku. Akcja każdej historii rozgrywa się w innej scenerii oraz ma związek z pogodą. Perypetie Żabka i Ropucha połączone są z tym, jak zmienia się świat wokoło.

Jesienią trzeba zagrabić liście, zimą zjeżdżać na sankach, latem miło zjeść lody dla ochłody. Oczywiście wszystko byłoby proste, gdyby nie to, że parę przyjaciół zawsze spotka coś zabawnego. Powolny Ropuch bywa namawiany przez Żabka do różnych nietypowych dla niego rzeczy. Kiedy wreszcie Ropuch da się wyciągnąć na sanki, szybko okazuje się, że się świetnie bawi. Dzieje się tak, bo jest przekonany, że za nim siedzi Żabek i kieruje. Tylko, że on spadł z sań już dawno temu. A Ropuch po prostu nie wierzył w swoje umiejętności. Dopiero wtedy spadł, kiedy zorientował się, że przyjaciela nie ma obok niego.

Czekacie niecierpliwie na wiosnę? Żabek kiedy był dzieckiem również nie mógł się jej doczekać. Tym bardziej, że rodzice powiedzieli mu, że jest tuż za rogiem. Łatwo sobie wyobrazić, że nie było łatwo znaleźć tego właściwego miejsca. Po długiej i wyczerpującej podróży mały Żabek zaczyna wreszcie rozumieć, że tata użył przenośni. Dopiero kiedy sobie to uświadomi, znajduje ją na własnym podwórku – obserwując rodziców przy pracy w ogródku.

Historie umieszczone w tomie „Żabek i Ropuch. Przez cały rok” bawią czytelnika. Zestawienie tak różnych charakterów jakimi są Żabek i Ropuch było świetnym pomysłem. Dzięki temu bohaterowie przeżywają różne zabawne przygody. Najważniejszą myślą, która nasuwa się podczas lektury, jest ta o istocie przyjaźni. Okazuje się, że nie trzeba być takim samym, żeby się lubić. Dzięki inności bohaterowie doskonale się uzupełniają.

Książeczki o Żabku i Ropuchu zachęcają do samodzielnego czytania, ponieważ mają duże litery. Jednak historie dotrą zarówno do czterolatków, jak i tych trochę starszych odbiorców, ponieważ bawią każdego. Nawet niemal jedenastolatka chętnie wysłuchała tych pięciu opowiadań. Otrzymujemy bowiem opowieść uniwersalną, ciepłą i pełną humoru, z której każdy coś wyniesie. Warto podkreślić, że mamy do czynienia z książką obrazkową – autorem tych świetnych ilustracji jest sam Arnold Lobel.