18 maja premierę będzie miała książka Christera Mjåseta, „To ty jesteś Bobbym Fischerem”. Jest to już trzeci tytuł tego autora, który możemy poznać dzięki Wydawnictwu Smak Słowa. Norweski pisarz jest z zawodu neurochirurgiem, a przywołuję tę profesję, bo widać, że w pewnym stopniu wpływa na to, co tworzy ten autor. „Białe kruki” i „Lekarz, który widział za dużo” są thrillerami medycznymi. Natomiast najnowsza powieść również zawiera w sobie zagadkę, wątki związane ze światem lekarzy też się pojawiają, ale oprócz tego otrzymujemy opowieść o tym, jak wpływają na nas doświadczenia z młodości.

Główny bohater powieści pt. „To ty jesteś Bobbym Fischerem” wraca po wielu latach w rodzinne strony. Håkon jest czterdziestoletnim inżynierem, samotnikiem, który nigdy nie nie zdecydował się na założenie rodziny. Przyjeżdża do Lillehammer, małego miasteczka, gdzie spędził dzieciństwo. Tutaj przyjaźnił się z Kristofferem, Bo, Perem, Erlendem i Agnes. Teraz przyjeżdża na pogrzeb pierwszego z nich.

Czwórka przyjaciół spotyka się z sobą, ale jednocześnie opowiadają o wydarzeniach z przeszłości. Z relacji Håkona dowiemy się stopniowo, co wydarzyło się w Lillehammer, kiedy byli nastolatkami. Pozornie wszystko tu wydawało się zwyczajne. Mała miejscowość, w której dzieci chodzą do szkoły i tam poznają kolegów oraz rodzą się przyjaźnie. Tutaj nasuwają się skojarzenia z „Moją walką 3” Karla Ove Knausgårda, ze względu na miejsce i temat związany z dojrzewaniem. Za sprawą książki „To ty jesteś Bobbym Fischerem” zobaczymy, jak wyglądała norweska prowincja w latach osiemdziesiątych XX wieku.

Bohater powieści Christera Mjåseta ma pasję – uwielbia grać w szachy. Wraz z Kristofferem zajmują się między innymi sukcesami Bobby Fischera. Ruch po ruchu powtarzają te partie, które pozwoliły Fischerowi zostać mistrzem świata. Pierwsze przyjaźnie bywają też najważniejsze. Jednak w pewnym momencie chłopcy zaczynają rywalizować nie tylko w szachach, ale również o dziewczynę – Agnes. Jest ona pierwszą miłością głównego bohatera, ale Kristoffer mu ją odbiera. Pewnego dnia nastolatka znika. Cała paczka, która wcześniej zajmowała się plądrowaniem opuszczonych domów i odszukiwaniem cennych rzeczy oraz odnalazła bunkier z czasów drugiej wojny światowej, musi zmierzyć się z tym problemem. Miejsce w którym się spotykają też kryje jakąś tajemnicę. Co takiego tu się wydarzyło, że zostawiło w nich takie rany?

W powieści dzięki retrospektywie stopniowo odkrywamy prawdę o wydarzeniach sprzed lat. Główny bohater, Håkon, obserwuje to co się dzieje wokół niego, a to przywołuje kolejne wspomnienia. Spotkanie przyjaciół pozwoli również na uzupełnienie wiedzy. Okazuje się, że każdy z mężczyzn wnosi coś do tej historii. Wszyscy zostali nią naznaczeni oraz noszą w sobie pewne pokłady poczucia winy.

Powrót do dramatycznych wydarzeń z lat dzieciństwa nie jest czymś nowym. Jednak sposób w jaki Christer Mjåset wzmaga napięcie, powoduje, że trudno oderwać się od książki. Akcja nie pędzi, bohater powoli i po kawałku rozważa to, co się wydarzyło wiele lat temu, ale nie sposób przerwać lektury. Krok po kroku odkrywamy tajemnicę Håkona. Dowiadujemy się, co zostawiło tak trwałe ślady w psychice postaci.

Wątek zagadki z przeszłości ma charakter kryminalny, on buduje intrygę, powoduje, że niecierpliwie czekamy na odkrycie tajemnicy. Moim zdaniem w książce nie tylko to jest ważne. Widzimy dorosłych mężczyzn, którzy za sprawą pewnego wydarzenia musieli dorosnąć. Tamtego lata dowiedzieli się, czym jest odpowiedzialność oraz wina. Przez całe życie będą nosili w sobie to poczucie. Może jednak spotkanie po latach pozwoli im, choć w pewnym stopniu, się z tym uporać? A jeśli śmierć Kristoffera nie była przypadkowa, tylko niosła jakieś przesłanie dla tej dawnej paczki przyjaciół? W książce najbardziej istotne są emocje bohaterów, autor ukazuje to, jak zmagają się z bolesnymi doświadczeniami z przeszłości i jak wpłynęło to na ich wzajemne relacje. Christer Mjåset porównuje naszą egzystencję do partii szachów, w której każdy ruch ma znaczenie.