Mieszkamy na wsi, więc przyroda stanowi ważną część naszego życia. Dostrzegamy otaczającą nas naturę, ale czy zawsze doceniamy? Co będzie jeśli przestaniemy się nią interesować i o nią dbać? Na szczęście są tacy ekolodzy i naukowcy, którzy o wartościach przyrody głośno przypominają. Najważniejsze jednak, że potrafią o niej ciekawie opowiadać i zarażają nas swoją pasją. Do takich ludzi z pewnością należą Tomasz Samojlik oraz Adam Wajrak. Pierwszy znany jest ze świetnych komiksów, a drugi autor napisał wiele niezwykle popularnych książek o tematyce przyrodniczej. Obu łączy jednak coś jeszcze – Puszcza Białowieska.

Tym razem Tomasz Samojlik i Adam Wajrak postanowili podjąć współpracę i dać młodym czytelnikom komiks o tematyce przyrodniczej. „Umarły las” okazuje się być opowieścią utrzymaną w konwencji westernu. Tyle, że mamy do czynienia z Dzikim Wschodem, a nie Zachodem. Bohaterami książki są ptaki żyjące właśnie w umarłym lesie, czyli w puszczy. Zasady w jaki sposób funkcjonuje to miejsce próbuje poznać nowy szeryf, ale niezbyt dobrze sobie radzi. Trójpalczasty dzięcioł Triko różni się od innych ptaków i trudno mu zyskać autorytet.

Na dodatek las ma zostać zaatakowany przez straszne korniki, ale prawdziwym zagrożeniem są szpaki. Podstępne ptaki próbują się pozbyć mieszkańców lasu. Zanim jednak dokonają zmiany, będziemy mieli okazję przyjrzeć się bliżej miejscu, które szybko utożsamimy z Puszczą Białowieską. Tylko tutaj drzewa mogą spokojnie umierać, by… dać życie wielu innym istnieniom – od grzybów zaczynając, poprzez owady, czy wreszcie ptaki.

Adam Wajrak i Tomasz Samojlik w komiksie przestrzegają przed tym, co może spowodować zbytnia ingerencja człowieka w naturę. Okazuje się, że prawdziwej puszczy żaden kornik nie straszny. Natomiast wycinka drzew i las, który nazwany plantacją są dla zwierząt więcej mają wspólnego z umarłym lasem, niż tytułowe miejsce. Właśnie w puszczy życie aż tętni, a w lesie stworzonym przez człowieka, wcale nie ma idealnych warunków dla wszystkich zwierząt.

Na razie wszystko brzmi bardzo poważnie, ale autorzy książki napisali bardzo zabawną historię. Z czego innego będą się śmiały dzieciaki, co innego zauważa dorośli. Dla tych ostatnich są różnego rodzaju aluzje do współczesnej polityki, bo mamy do czynienia z „dobrą zmianą”, są też nawiązania do westernów, czy czasów PRL-u. W barze zamiast napojów spożywa się larwy, a grabarzem okazuje się sóweczka, która ma dosyć makabryczne zwyczaje. Właśnie to ostatnie słowo jest tutaj istotne. Wajrak i Samojlik nie koloryzują w tej części, którą można nazwać edukacyjną. Skoro natura potrafi być okrutna, to takie zwyczaje dzieciaki również muszą poznać.

Moje pociechy były zachwycone komiksem. Przeczytały go w kilka chwil, ale zauważyłam, że wracają do tej książki. W „Umarłym lesie” istotna jest część edukacyjna. Sporo się dowiedzieliśmy o ptakach, ponieważ pod koniec każdego rozdziału otrzymujemy opowieść Wajraka na poważnie o prawdziwych mieszkańcach Puszczy Białowieskiej. Do tego dołączono zdjęcia, które pozwalają lepiej zrozumieć omawiany temat. Natomiast kreska Samojlika bardzo nam odpowiada. Nie brakuje tym rysunkom dynamiki, oprócz tego przedstawione scenki bawią czytelnika. Stworzyć w Puszczy Białowieskiej Dziki Zachód…, czy też Wschód, to trudne wyzwanie. Autorom jednak się udało, ponieważ dzieciaki sięgają po „Umarły las” z chęcią. Historia komiksowa je wciągnęła oraz rozbawiła, a opowieści Wajraka nie mają nic wspólnego z nudnymi wykładami. Najważniejsze jednak, że opisywany las, wbrew nazwie, tętni życiem. Powstaje już część druga tej opowieści. Premiera jest zapowiadana na 2017 rok, ale co kilka dni muszę odpowiadać na pytanie córki i syna, czy książka jest już dostępna w księgarniach…