Tytuł najnowszej książki Ilony Wiśniewskiej niewiele nam mówi. Dopiero podtytuł „Na północnych wyspach” powoli zaczyna czytelnika naprowadzać na odpowiedni kierunek. Autorka reportażu zabiera nas do konkretnego miejsca w świecie, a mianowicie do Norwegii do Tromsø. Leżące za kołem podbiegunowym miasto od kilku lat jest celem podróży wielu turystów, dla pisarki jednak stanowi coś więcej. Ilona Wiśniewska od lat tam mieszka, więc zauważa zmiany, jakie tu stopniowo następują. Czytaj dalej
„Hjem. Na północnych wyspach” – Ilona Wiśniewska
2
Wyobrażałam sobie, że latem wreszcie nadrobię wszystkie wymarzone trasy rowerowe. Tymczasem rzeczywistość potrafi zaskoczyć i to wcale nie z powodu koronawirusa, a raczej zmiennej pogody, która nie zawsze zachęca do tego, by wsiąść na siodełko rowerowe. Pozostaje zatem lektura w oczekiwaniu, aż przestanie padać deszcz. Mam swoje ulubione książki o tematyce rowerowej. Pisałam wcześniej o niedawno wydanym tytule: 
Nadszedł marzec, więc o poranku budzi nas klangor żurawi. Jeszcze parę lat temu spotkać jednego, to było coś. Teraz jest ich naprawdę wiele. Zaraz po tych dostojnych ptakach przylatują bociany. W tym roku część z nich pojawiła się troszkę wcześniej niż zwykle, dlatego odnoszę wrażenie, że już przyszła wiosna. Wspominam o ptakach, ponieważ postanowiłam sięgnąć po książkę pt. „Wojtek”, skierowaną do młodszych odbiorców o przygodach pewnego bociana. Jej autorem jest Wojciech Mikołuszko, a całość wzbogaciła ilustracjami Małgorzata Dmitruk. 
Dla miłośników przyrody każda pora roku jest zaproszeniem do tropienia zwierząt i obserwowanie natury. Książek dla tych, którzy doceniają wartość flory i fauny jest coraz więcej, ale to coś więcej niż moda. Wydaje się, że ludzie coraz częściej zauważają, że nie są sami na świecie. Stąd taka popularność publikacji o tematyce przyrodniczej. Jednak temat nie jest nowy, pamiętam z dzieciństwa, że sięgałam po atlasy o zwierzętach i ptakach, robiłam albumy z zasuszonymi roślinami. Te książki miały taką wadę, albo nie było w nich zdjęć, albo były czarno-białe, kiepskiej jakości. Dzisiaj pod tym względem jest o wiele lepiej. Nawet najmłodsi przyrodnicy mają spory wybór, a większość publikacji pełna jest kolorowych zdjęć, ale czy są wartościowe pod względem merytorycznym? Taka jest z pewnością najnowsza książka Adama Wajraka „Wielka księga prawdziwych tropicieli”. 
Wiosna zbliża się do nas wielkimi krokami i choć jeszcze gdzieniegdzie leży śnieg, to słychać już wesołe trele ptaków. W ciągu dnia zauważyć można powracające klucze dzikiego ptactwa. Wprawdzie nie widziałam jeszcze szpaków, ale chyba wkrótce się ich doczekamy. Codziennie rano pojawiają się na pobliskim polu dostojne i głośne żurawie. Takie obserwacje są niezwykle przyjemne i każdego z nas cieszą zmiany zwiastujące wiosnę. W tym roku zima się spóźniła, ale przyszła i na przełomie lutego i marca okazała się najbardziej sroga. Powolutku jednak ustępuje, a w związku z tym warto pomyśleć o książkach dla młodszych odbiorców, w których ważna jest przyroda. Warto sięgnąć po drugą część komiksu Adama Wajraka i Tomasza Samojlika pt. „Nieumarły las”. 
W kwietniu na naszych niebach wreszcie pojawiają się ptaki, powracające z dalekich krajów. Każdego ranka, zawsze o tej samej porze, obserwuję dostojne i eleganckie żurawie. Spacerują sobie, głośno się nawołują i nie przejmują problemami człowieka. W książce dla dzieci pt. „Wędrowne ptaki” Michael Roher posłużył się ptakami, by poruszyć problem imigracji. Austriacki twórca został za tę publikację uhonorowany Nagrodą Miasta Wiednia w kategorii „Książka dla dzieci”.