Lista książek dla dzieci oraz młodzieży, które napisała Ewa Nowak, jest bardzo długa. My sięgnęliśmy nie tak dawno temu po „Nogę w szufladzie”, więc kiedy tylko zauważyliśmy, że autorka napisała drugą część historii szpiegowskiej, musieliśmy przeczytać i tę powieść. Książka „Kto wykradł grę z komputera?” została oparta na podobnym pomyśle, ale z nową dawką przygód.

Mieszko i Marcelina są przyjaciółmi, ale tak naprawdę nie są zwykłymi dziećmi. Noszą przecież kryptonimy – Anakin i Omega. A to oznacza jedno – są tajnymi szpiegami operacyjnymi. Kieruje nimi Czternasty, prywatnie ojciec Miłosza.

W nagrodę za świetnie wykonane zadanie, agenci otrzymują prezent. Marcelina – mikrofon kierunkowy, a chłopiec – noktowizor. Dzieciaki choć są agentami, chodzą do szkoły, jak wszyscy w ich wieku. Zagadka, którą mają zamiar rozwiązać, dotyczy niezwykle popularnej gry komputerowej. Mama jednego z kolegów z klasy Mieszka, stworzyła niezwykle popularny program: Strong Brain. Wszyscy o nim mówią, ponieważ właśnie powstaje jego najnowsza, ulepszona wersja. Problem polega na tym, że zostaje wykradziona. W tym momencie do akcji wkraczają nasi agenci. Czy uda im się odgadnąć, kto ją skradł? I co łączy grę z bananem?

Książka Ewy Nowak stanowi zaproszenie do zabawy. Dzieciaki podczas lektury poznają na czym polega praca szpiega, wciągają się w kolejne przygody bohaterów. Tyle, że Mieszko i Marcelina są takimi samymi dziećmi jak inne. A ich świetnie rozwinięta wyobraźnia, którą potrafią uruchomić w każdym miejscu, pozwala im bawić się zawsze i wszędzie. Akcje szpiegowskie na początku są tylko ich wytworem wyobraźni, ale ostatecznie będą mieli prawdziwe zadanie do wykonania. Okaże się, że zgodnie z ich przypuszczeniami, gra naprawdę zostaje wykradziona. W tym momencie będą mogli sprawdzić, czy zostali dobrze wyszkoleni.

Dzięki książce Ewy Nowak młody czytelnik będzie mógł dowiedzieć się, co zrobić, by nigdy się nie nudzić. Marcelina i Mieszko potrafią bawić się w każdej sytuacji. Jako, że interesują się akcjami szpiegowskimi, będą sami organizowali swoje operacje – z małą pomocą taty. Wykorzystają sprzęt, tak jak James Bond, choć dzieciakom wystarczy brudna lalka, czy kucyki Pony. Tym razem jednak użyją też nowoczesnych gadżetów takich jak kamera, noktowizor, czy mikrofon.

W powieści „Kto wykradł grę z komputera” wspaniała przygoda czai się wszędzie. Nawet w szkole można organizować operacje szpiegowskie. Autorka postarała się, by oddać w książce rzeczywistość doskonale znaną dzieciom. Dlatego akcja powieści rozgrywa się w szkole, czy w domach. Wcale nie trzeba ruszać się z domu, by organizować misję na Księżyc.

Moje dzieciaki z uwagą śledziły przygody bohaterów. Szybko utożsamiły się z Anakinem i Omegą. A że lubią wartką akcję, nie chciały, żebym przerywała czytanie. Dodatkowo podobały im się czarno-białe ilustracje. Przybliżały im opisany w książce świat, ale nie ograniczały wyobraźni. Ważne jest też to, że zarówno dziewczęta, jak i chłopcy mogą odnaleźć coś dla siebie – w końcu każdy może być szpiegiem, niezależnie od płci. Historię „Kto wykradł grę z komputera” mogą poznać już sześciolatki. Jeśli chodzi o samodzielne czytanie, to dziewięciolatki powinny doskonale sobie dać radę z tą powieścią.

Dziękuję za książkę Czarnej Owieczce 🙂