Co może robić osiemnastolatek, który uciekł z Paryża do miejscowości wypoczynkowej? Mieszkający nad jeziorem i obserwujący innych ludzi? Pierwsza myśl, która przychodzi do głowy – zakochać się. Patrick Modiano w powieści „Willa Triste” pisze właśnie o miłości, która kojarzy się nam z sezonowością. Choć główny bohater nie przyjechał do kurortu na wakacje, czy jego uczucie ma szansę być czymś więcej niż tylko letnią miłością?
Wprawdzie Victor Chmara wydaje się być człowiekiem biernym, ma na to wytłumaczenie. Strasznie boi się wojny i przed nią ucieka. Są lata sześćdziesiąte, Merlin Monroe popełnia samobójstwo. Lekarstwem na wojnę algierską, a może poborem do wojska, staje się wyjazd z Paryża na prowincję. Tam poznaje intrygującą parę: Yvonne i młodego doktora René Meinthe. Ten ostatni jest homoseksualistą, synem bohatera wojennego i właścicielem Willi Triste. O Yvonne niewiele można powiedzieć oprócz tego, że zagrała w filmie i jest o kilka lat starsza od Victora. Czytaj dalej
Kiedy Akademia Szwedzka ogłosiła w 2014 roku nazwisko laureata Literackiej Nagrody Nobla, okazało się, że o Patricku Modiano wiem tyle co nic. Zresztą nie ja jedna, ponieważ pisarz jest mało znany na świecie. W Polsce wydano zaledwie kilka jego tytułów. Na szczęście znalazły się książki tego autora wydane w języku polskim, a ja postanowiłam poznać twórczość Modiano nieco bliżej. Zaczęłam od książki „Nawroty nocy”.