Joanna Jurga jest projektantką przestrzeni, badaczką oraz edukatorką. W centrum jej zainteresowań znajduje się relacja człowieka z przestrzenią. Zainteresowała mnie najnowsza książka Joanny Jurgi pt. „Hotel Ziemia. Żyć i mieszkać dobrze”, choć nie mam pojęcia o architekturze, ale chciałabym wiedzieć, czy możliwa jest jeszcze harmonia między tym, jak powinna być projektowana przestrzeń, a tym jak to wygląda w rzeczywistości. Jo Jurga napisała już wcześniej publikację o tym, czym powinien być dla nas własny dom. Zawarła te informacje w książce “Szałas na hałas”. Teraz przyszedł czas na kolejny tytuł. Czytaj dalej
„Hotel Ziemia. Żyć i mieszkać dobrze” – Joanna Jurga
Odpowiedz
Francuska pisarka, Carole Martinez, została laureatką polskiego Wyboru Nagrody Goncourtów 2024 za książkę „Śpij snem otępiałym”. Zastanawiałam się skąd się wzięła ta nagroda. Okazało się, że jest to wyróżnienie przyznawane przez jury złożone ze studentów filologii romańskiej dwunastu polskich uniwersytetów. Sam pomysł narodził się w 1998 roku w Instytucie Francuskim w Krakowie, przy współpracy z Uniwersytetem Jagiellońskim, by promować wartościową francuską literaturę, by dotarła do polskich odbiorców. Przyznam, że dałam się skusić, gdyż nie czytałam debiutanckiej książki autorki, pt. „Soledad znaczy samotność”, więc nie znałam stylu Carole Martinez. 
Tytuł najnowszej książki Ilony Wiśniewskiej niewiele nam mówi. Dopiero podtytuł „Na północnych wyspach” powoli zaczyna czytelnika naprowadzać na odpowiedni kierunek. Autorka reportażu zabiera nas do konkretnego miejsca w świecie, a mianowicie do Norwegii do Tromsø. Leżące za kołem podbiegunowym miasto od kilku lat jest celem podróży wielu turystów, dla pisarki jednak stanowi coś więcej. Ilona Wiśniewska od lat tam mieszka, więc zauważa zmiany, jakie tu stopniowo następują. 
Jak będzie wyglądał świat w niedalekiej przyszłości? Wielu z nas dostrzega zbliżającą się katastrofę klimatyczną. W powieści „Ciepło-zimno” Joanna Mazur ona już nastąpiła. Tu, gdzie żyjemy, przez osiem miesięcy trwa upalne lato. Trudne do zniesienia, przed którym nie sposób uciec. Dystopijna opowieść wcale nie wydaje się jakaś odległa, a wielce prawdopodobna. Jak pisać o tym świecie? W książce Joanny Mazur zdania zaczynają się małą literą. Tylko w szczególnych sytuacjach pojawi się wielka. 
Kiedy sięgam po różne gatunki powieściowe, niekiedy mam wrażenie, że są skierowane do innego odbiorcy niż ja. Nie lubię się jednak ograniczać do jednego gatunku. Czytam to, co akurat jest mi potrzebne, dostarcza rozrywki czy zachęca do refleksji. Jeśli chodzi o powieści science fiction, obawiam się o braki w wiedzy, czy ograniczenia w wyobraźni, która pozwoliłaby mi podążać za wizją twórcy. Kiedy sięgnęłam po powieść „Wściek” Magdaleny Salik okazało się jednak, że świat przedstawiony jest na wyciągnięcie ręki. 
Hannah Gold jest brytyjską autorką książek dla dzieci, która do tej pory nie była znana polskim czytelnikom. Jednak po tym, jak jej książka pt. „Ostatni niedźwiedź” została przetłumaczona przez Paulinę Braiter sytuacja nieco się zmieniła. Autorka wydała do tej pory trzy powieści w języku angielskim i widać w nich fascynację naturą i dziką fauną. Książka pt. “Ostatni niedźwiedź” skierowana jest do czytelników powyżej ósmego roku życia, a zwróciła moją uwagę, gdyż pisarka w ubiegłym roku zdobyła za nią nagrodę Waterstones Children’s Book Prize.