Katarzyna Gacek jest autorką książek o charakterze detektywistycznych dla dzieci i dorosłych. Czytałam kilka tytułów skierowanych do starszych i młodszych odbiorców i za każdym razem dobrze się bawiłam. Poznałam cykl „Agencja Detektywistyczna Czajka”, więc zainteresował mnie trzeci tom pt. „Krew z krwi”, który niedawno miał swoją premierę. Okazuje się, że powieść detektywistyczna może być świetną lekturą na poprawę humoru. Powieść cosy crime charakteryzuje się tym, że nie ma w niej opisów przemocy. W książkach Katarzyny Gacek nie brakuje też humoru. Czytaj dalej
„Krew z krwi” – Katarzyna Gacek
Odpowiedz
Czas na małą zmianę klimatu, więc zamiast pisać o książce, będzie recenzja czytnika PocketBook Era. Zanim zajęłam się tym tematem, sprawdziłam, czy korzystacie z czytników. Według ankiety, którą przeprowadziłam, 58 procent z Was używa czytników. Reszta nie jest przekonana, a może po prostu nie posiada takiego urządzenia? Sama korzystam z czytnika od bardzo dawna, kiedyś nawet na tym blogu testowałam czytnik 
Martyna Bunda od momentu wydania swojej debiutanckiej powieści pt. „Nieczułość”, jest autorką cenioną i zauważaną przez czytelników oraz krytyków. Jako miłośniczka kotów zauważyłam, że właśnie tych czworonogów dotyczy powieść „Kot niebieski”. Nie miałam jednak okazji, by sięgnąć po dwie pierwsze książki autorki, dlatego postanowiłam zapoznać się z najnowszym tytułem. „Podwilcze” zbiera nieco niższe noty, niż wcześniejsze książki, ale może to dobrze, ponieważ jeśli ta historia mnie przekona, z chęcią poznam poprzednie. 
Większość miłośników książek, najpewniej woli te tradycyjne, papierowe. Coraz częściej jednak warto mieć pod ręką czytnik książek. Na rynku jest sporo modeli, więc niekiedy trudno się na któryś z nich zdecydować. Króluje oczywiście Kindle Paperwhite, sama zresztą takiego posiadam. Przyczyna jest prosta, przede wszystkim mogę czytać nocą, zwłaszcza kiedy nie ma prądu, a takie sytuacje zdarzają się bardzo często. Wystarczy trochę większy podmuch wiatru, tak jak dziś. Wtedy warto uruchomić czytnik. O podróżach, czy bardzo ciężkich książkach papierowych nie wspomnę… 
Profesor Stanisław Obirek jest teologiem, antropologiem kultury, historykiem, wykładowcą Uniwersytetu Warszawskiego w Ośrodku Studiów Amerykańskich. W 1976 roku wstąpił do zakonu jezuitów, ale w 2005 roku wystąpił ze zgromadzenia i zrezygnował z kapłaństwa. Stanisław Obirek nie przestał interesować się miejscem religii w kulturze oraz dialogiem międzyreligijnym. Sięgnęłam po książkę „Polak katolik?”, ponieważ co jakiś czas słucham wypowiedzi profesora w Radio Tok FM. Postanowiłam sprawdzić, jak Stanisław Obirek zmierzy się ze stereotypem, który przywołuje w tytule. Czy rzeczywiście można łączyć w taki sposób jeden naród z jedną religią? A jeśli tak, do czego to prowadzi? Oczywiście profesor prowokuje czytelnika, ale w swojej książce zajmuje się nie tylko polskim katolicyzmem, ale temat pojawia się w znacznie szerszym kontekście.