Co by było, gdyby? Takie pytanie pewnie zadawał sobie każdy, choćby na lekcjach historii. Tego, jak potoczyły się losy świata, nie zmienimy. Jednak od czego mamy pisarzy fantastycznych? Nawet jeśli wyobraźnia nas nie zawodzi, warto sięgnąć po cudze przemyślenia i wizje. Książka „Głodne słońce. Dymiące zwierciadło” Wojciecha Zembatego stanowi przykład historii alternatywnej. Akcja powieści rozgrywa się w Ameryce, której nie zdołali podbić konkwistadorzy. Czytaj dalej
„Głodne słońce. Dymiące zwierciadło” – Wojciech Zembaty
8
Obok tego wydania miłośnicy twórczości Ursuli K. Le Guin nie mogli przejść obojętnie. W jednej książce umieszczono cztery zbiory opowiadań: „Wszystkie strony świata”, „Rybak znad Morza Wewnętrznego”, „Cztery drogi ku przebaczeniu”, „Urodziny świata”, oraz powieść „Opowiadanie świata”. Cały tom liczy ponad tysiąc stron. Czytelnicy mają okazję po raz kolejny eksplorować uniwersum 
„Spirit Animals” to seria książek, którego bohaterami są młodzi ludzie oraz niezwykłe zwierzęta. Moim dzieciom spodobał się ten fantastyczny świat, dlatego przyszedł czas na tom szósty zatytułowany „Wzlot i upadek”. Autorem każdej powieści jest inna osoba. Pierwszą książkę napisał 
Co jakiś czas sięgam po książki, która cieszą się sporą popularnością wśród młodzieży gimnazjalnej. Powieść „Baśniobór” Brandona Mulla właśnie do takich należy, choć polecana jest też i młodszym czytelnikom. Jednak zauważyłam, że sięgali po nią nawet szesnastoletni młodzieńcy. Skąd ta popularność? Debiut literacki Brandona Mulla trafił na listy bestsellerów i stał się początkiem pięciotomowego cyklu. Polskie tłumaczenie opublikowało W.A.B. w 2011 roku, pięć lat po anglojęzycznej premierze. 
„Pałac snów” jest czwartym, finalnym tomem z serii „Chowańce”. Już od pierwszego tomu, czyli
„Krąg życia” to trzeci tom z serii pt. „Chowańce” Adama Jay Epsteina i Andrew Jacobsona. Poprzednie części pt. „Gwiazda przeznaczenia” oraz „Tajemnice korony” bardzo podobały się naszym dzieciom. Nie czekały nawet, aż im przeczytam te tytuły, sięgnęły po nie zupełnie same. Podobnie rzecz miała się z trzecią powieścią, bo zakończenie poprzednich tomów było otwarte, dlatego dzieciaki niecierpliwie czekały na każdą kolejną część. Okazało się, że na przeczytanie „Kręgu życia” musiałam trochę poczekać w kolejce.