Książki o charakterze autobiograficznym nie są niczym nowym, choć często wzbudzają kontrowersje. Jakiś czas temu głośno było o „Mojej walce” Karla Ovego Knausgårda, ale przecież przed nim o sobie pisało wielu innych twórców. Jeśli skupimy się na prozie skandynawskiej, wcześniej publikowała szwedzka pisarka Agneta Pleijel. Natomiast Tove Ditlevsen za sprawą „Trylogii kopenhaskiej” przenosi czytelników do czasów jeszcze międzywojennych, gdyż urodziła się w 1917 roku, a swoją autobiograficzną książkę zaczyna od czasów wczesnego dzieciństwa. W 1976 roku ta wybitna duńska pisarka odebrała sobie życie. Czytaj dalej
„Trylogia kopenhaska” – Tove Ditlevsen
2
Książka Katarzyny T. Nowak pt. ,,Rok na odwyku. Kronika powrotu” wywołała na czytelnikach spore wrażenie, ponieważ było o niej głośno. Nic dziwnego, gdyż pisarka opisała w niej roczną walkę z nałogiem w ośrodku dla ludzi uzależnionych. Temat alkoholizmu pojawia się w naszej literaturze dosyć często. Wystarczy wspomnieć głośną książkę „Pod Mocnym Aniołem” Jerzego Pilcha, a z literatury światowej nie sposób pominąć tytułu „Moskwa – Pietuszki” Wieniedikta Jerofiejewa. Teraz możemy sięgnąć po powieść pt. „Nienasycona” o podobnej tematyce, ale ukazaną z kobiecej perspektywy. Czy męskie i damskie nadużywanie picia alkoholu czymś się różni? 
Pomyśl, wystarczy wziąć jedną tabletkę, a wszystkie problemy odejdą w zapomnienie. Nie będą o sobie przypominały wyrzuty sumienia, ból istnienia, przeszkadzać przestanie nielubiana praca. O wszystkim tym zapomnisz. A jak zaczniesz wracać do stanu początkowego, bierzesz kolejną. Wtedy dojdziesz do wniosku, że może lepiej wziąć dwie tabletki jednocześnie, a może tylko trzy pomogą na dłużej?