Można nie przepadać za historią, ale są postacie sprzed wieków, które weszły do naszej świadomości czy tego chcemy, czy nie. Kto nie słyszał o Kleopatrze? Ta postać silnie związana jest również z popkulturą. Bywa, że kiedy o niej pomyślimy ma urodę Liz Taylor czy Sophii Loren. Wszystko zależy od tego, który film pobudził najbardziej nasze emocje. Wielkie postacie historyczne utrwalają się w zbiorowej pamięci, również z tego powodu, że pojawiają się na wielkim ekranie. Dlaczego o tym piszę? Wszystko w związku z książką „Kleopatra. Królowa, która rzuciła wyzwanie Rzymowi i zdobyła wieczną sławę”. Jej autorem jest Alberto Angela to znany włoski paleontolog, dziennikarz i popularyzator historii starożytnej. Czytaj dalej
„Kleopatra. Królowa, która rzuciła wyzwanie Rzymowi i zdobyła wieczną sławę” – Alberto Angela
Odpowiedz
Sporo dzieci interesuje się zabawnymi historiami z przeszłości. Jest kilka serii, po które sięgają do dziś moje nastoletnie pociechy. Jednak do niedawna nie mieliśmy pojęcia o istnieniu trzytomowej serii „Myślisz, że tak Ci źle?”, której autorem jest Chae Strathie. Są to książki prowokujące już samym tytułem. Przyciągają wzrok ze względu na ich duży format. Już sześciolatki sporo z tej publikacji się dowiedzą, ale starsi też sporo wyniosą z tych opowieści. 
Często sięgam po powieści Bena Kane, ponieważ doskonale wiem, czego się spodziewać. Autor specjalizuje się w tworzeniu powieści historycznych i szczególnie bliski jest mu starożytny Rzym. Kiedy mam ochotę przenieść się do cywilizacji stworzonej przez plemiona italskie, sięgam właśnie po książki Bena Kane. Tym razem postanowiłam sięgnąć po drugi tom powieści pt. „Hannibal”. Choć ta postać była kartagińskim wodzem, to wcale nie zaprzecza to temu, co stwierdziłam na temat powieści Bena Kane. Rzym i Kartagina to były dwa wrogie sobie państwa, natomiast armia Hannibala dotarła do bram Rzymu. 
Niektóre z postaci historycznych pobudzają naszą wyobraźnię do tego stopnia, że wciąż chcemy poznawać ich losy czy to oglądając filmy na ich temat, czy sięgając po książki. Kiedy przejrzymy publikacje typowo historyczne okazać się może, że wcale tak wiele o nich nie wiemy. A to właśnie coś, na co czekają pisarze. Chętnie uzupełniają te braki, posługując się swoją wyobraźnią. W tym momencie trzeba uważać, by nie przyjąć fikcji za fakt historyczny, choć dla większości odbiorców najbardziej istotne jest przecież to, by opowieść była fascynująca i trzymała w napięciu. Powieści Bena Kane’a właśnie takie są, dlatego co jakiś czas sięgam po historie ze starożytnego Rzymu. Ta epoka dla tego twórcy jest największą inspiracją. 
Akcja powieści „Rzymski poranek” Virginii Baily rozpoczyna się w 1943 roku. Właśnie wtedy główna bohaterka książki decyduje się na ryzykowny krok. Pod wpływem pewnego impulsu postanawia pomóc żydowskiej kobiecie i ratuje jej ośmioletniego syna. Właściwie wiele tego typu historii tu by się skończyło – ewentualnie wystarczyłoby kilka zdań na temat, co się stało po latach z głównymi postaciami tej historii. Jednak Virginia Baily dopiero zaczyna opowieść, a przeżycia i uczucia bohaterów okażą się w tej książce niezwykle skomplikowane oraz najważniejsze. 
Niektórzy wyjeżdżają do Rzymu, by zwiedzać jego wspaniałe zabytki. Inni odwiedzają liczne muzea i galerie. A Marta? Postanawia rozejrzeć się po Wiecznym Mieście, by odnaleźć tu koty, których w stolicy Włoch ponoć jest naprawdę wiele. Nie ma pojęcia, jaka przygoda się jej trafi.