Są książki, których nie sposób czytać jednym tchem, ponieważ za szybko by się skończyły. Trzeba je sobie dawkować tak, by przyjemność trwała choć chwilę dłużej. W moim przypadku stało się tak za sprawą książki Marcina Wichy pt. „Proste rzeczy”. Lubiany i ceniony autor, wybitny grafik i eseista, laureat Nagrody Literackiej „Nike”, zmarł w styczniu 2025 roku, więc tytuł wydany w 2026 roku daje nam możliwość ponownego spotkania z pisarzem. Miałam okazję posłuchać na żywo rozmowy z Marcinem Wichą w 2018 roku podczas francuskiej edycji festiwalu Literacki Sopot. Czytaj dalej
„Proste rzeczy” – Marcin Wicha
Odpowiedz
Niemal każdy bloger książkowy pod koniec roku zaczyna zastanawiać się, jakie były te tytuły, które miał okazję poznawać? Która historia najbardziej utkwiła mu w pamięci, albo poruszyła? Rodzi się pytanie, ile ich tak właściwie było – książek, którym poświęciliśmy swój czas? Matematyka nie jest moją mocną stroną, ale wszelkie znaki na niebie wskazują na to, że zrecenzowałam ponad 170 tytułów. Tak naprawdę przeczytałam trochę więcej książek, ale jeśli kogoś interesuje, jakie one były, wystarczy zajrzeć na spis recenzowanych tytułów i przejrzeć listę recenzji z 2018 roku. 
Tematem przewodnim tegorocznego festiwalu Literacki Sopot była literatura francuska. Nie zabrakło jednak i polskich pisarzy. W ramach spotkań na plaży gościł między innymi Marcin Wicha. Tradycją jest, że na plaży przy Klubie Atelier odbywa się cykl rozmów z wybitnymi autorami, nagradzanymi i nominowanymi do Nagrody Literackiej Nike. Prowadził je (po raz piąty) Michał Nogaś. Postanowiłam sięgnąć po książkę, która choć niepozorna objętościowo, wyróżnia się treścią, a jej okładka przyciąga wzrok. „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” to z jednej strony esej, a z drugiej można ją traktować jako rodzaj autobiograficznych wspomnień autora książki, albo opowiadań, które łączy postać matki pisarza.