Miłośnicy sportu nie muszą się zastanawiać, kim był Marco Pantani. Dla fanów kolarstwa był ikoną, żywą legendą. Trudno uwierzyć, że nie żyje już od dwudziestu jeden lat. Kiedy w 2004 roku media ogłosiły, że „Pirat” zmarł, wywołało to wielki szok. Przecież we Włoszech, w kraju, w którym się urodził, był postacią równie ważną, jak sam papież czy politycy. Muzycy rockowi mogli mu pozazdrościć ilości fanów. Czy Marco Pantani rzeczywiście był taki, jak przedstawiały go media? Czytaj dalej
„Marco Pantani. Ostatni podjazd” – Matt Rendell
Odpowiedz
Jeśli choć trochę opadły Wasze emocje po wyścigu kolarskim Paryż-Roubaix 2019, warto sięgnąć po książkę. Oczywiście taką, która nawiązuje do najtrudniejszego na świecie klasyka, który rozgrywany jest od 1896 r. Trasa licząca 261 kilometrów robi wrażenie, ale to nie koniec. Jest tak piekielnie trudna z tego względu, że toczy się po bruku. Dlaczego o tym piszę? W ubiegłym roku wyścig Paryż-Roubaix wygrał Peter Sagan. W moje ręce właśnie trafiła jego autobiografia. 
Niemal każdy bloger książkowy pod koniec roku zaczyna zastanawiać się, jakie były te tytuły, które miał okazję poznawać? Która historia najbardziej utkwiła mu w pamięci, albo poruszyła? Rodzi się pytanie, ile ich tak właściwie było – książek, którym poświęciliśmy swój czas? Matematyka nie jest moją mocną stroną, ale wszelkie znaki na niebie wskazują na to, że zrecenzowałam ponad 170 tytułów. Tak naprawdę przeczytałam trochę więcej książek, ale jeśli kogoś interesuje, jakie one były, wystarczy zajrzeć na spis recenzowanych tytułów i przejrzeć listę recenzji z 2018 roku. 
Moda na jazdę na rowerach trwa, sama po złapaniu kolarskiego bakcyla postanowiłam również sięgnąć po lektury związane z tym tematem, zwłaszcza wtedy, gdy pogoda nie dopisuje. Różowy kolor dla miłośników kolarstwa może oznaczać tylko jedno – wyścig Giro d’Italia. To jedna z najbardziej prestiżowych imprez kolarskich na świecie, zaraz obok Tour de France. Taka, której prowadzący w klasyfikacji generalnej przywdziewa właśnie różową koszulkę. Co wiemy o Giro d’Italia? Pewnie nieco mniej niż o francuskim wyścigu, choć i u nas Tour de Pologne wzoruje się na tych największych imprezach, a w czasach PRL-u dodawano do tego odpowiednią, propagandową otoczkę.