Anna Kańtoch napisała sporo książek, które zyskały uznanie zarówno czytelników, jak i krytyków, a także doczekały się wielu wyróżnień i nagród. Mam wrażenie, że jakikolwiek autorka wybierze gatunek, świetnie się w nim odnajduje. Sporym powodzeniem cieszą się kryminały powieściopisarki i sama chętnie po nie sięgam, jak tylko pojawią się na półkach księgarń. Poprzednio czytałam „Samotnię”, a teraz moją uwagę przyciągnęła wznowiona właśnie powieść Anny Kańtoch pt. „Łaska”. Czytaj dalej
„Łaska” – Anna Kańtoch
Odpowiedz
Wielu z nas pierwszy raz usłyszało o akcji „Hiacynt” dzięki filmowi o tym samym tytule w reżyserii Piotra Domalewskiego, który można obejrzeć na Netflixie. Akcję o takim kryptonimie w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku przeprowadziła milicja we współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa. Były to nagonki na homoseksualnych mężczyzn oraz ich masowe spisywanie i przesłuchiwanie. Wszystko miało miejsce w czasach w latach 1985-1987. 
Ludwika Woźnicka wydała „Czarkę” w 1961 roku. Książka odniosła ogromny sukces, rozchwytywano ją, gdy tylko pojawiała się w księgarniach, a drukowano w nakładach dzisiaj niewyobrażalnych. Z czasem popularność przygasła, a o autorce i jej powieściach niemal zapomniano. Do czasu. O bliźniaczkach Woźnickich oraz ich tragicznej historii przypomniał Mariusz Szczygieł w swoim zbiorze reportaży pt. „Nie ma”. 
Obecnie, po ponad trzydziestu latach od śmierci Grzegorza Przemyka, możemy poznać szczegóły jednej z najgłośniejszych zbrodni lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Autor reportażu, Cezary Łazarewicz, dokładnie rekonstruuje przebieg wydarzeń, a oprócz tego pokazuje jakimi metodami posłużyła się władza w PRL-u, by zatuszować sprawę, aby winni nigdy nie zostali za nią ukarani. Dziennikarz planując napisanie artykułu w trzydziestą rocznicę śmierci Grzegorza Przemyka, napotkał w aktach sprawy na słowa nakreślone przez matkę ofiary – Barbarę Sadowską. Właśnie one przyczyniły się do powstania tej książki.