Pisanie książek w duecie jest dosyć powszechne, jeśli chodzi o skandynawskich autorów powieści kryminalnych. A przynajmniej w moje ręce często trafiają tego typu powieści. Zastanawiam się wtedy, jak nad danym tytułem pracowali jej autorzy? Nigdy się pewnie tego nie dowiem, ale znaczenie tak naprawdę ma sama historia. To jak reagujemy na nią i czy jest dla nas zwyczajnie ciekawa. Norweski pisarz Jørn Lier Horst z pewnością potrafi współpracować z innymi, czego efektem są właśnie książki pisane w duecie z innymi pisarzami czy ilustratorami. Kryminał „Cień wątpliwości” powstał we współpracy z pisarzem Janem-Erikiem Fjellem. Ten układ już raz się doskonale sprawdził i po powieści pt. „Krzyk”, autorzy dają nam kolejną część perypetii podcastera Markusa Hegera. Czytaj dalej
„Cień wątpliwości” – Jørn Lier Horst i Jan-Erik Fjell
Odpowiedz
Kristina Ohlsson jest znaną i cenioną autorką powieści kryminalnych. Pierwszy tom cyklu pt. 
Bardzo lubię sięgać po kryminały pisane przez Jørna Liera Horsta. Wiem, że dostanę to, czego oczekuję. Dobrze skreślone śledztwo, rzetelnie opisaną pracę śledczych z naciskiem na wiarygodność, a nie na pędzącą akcję. Tymczasem „Krzyk” jest inny, gdyż głównym bohaterem wcale nie jest policjant. Ponadto książka powstała w duecie. Współautorem powieści jest Jan-Erik Fjell. W Polsce przetłumaczono jeden kryminał tego norweskiego pisarza. Nosi tytuł „Kapuś” i został wydany w 2018 roku. Warto dodać, że nie jest to pierwszy duet Jørna Liera Horsta. Widać autor potrafi pracować we współpracy z innymi. Seria dla dzieci z cyklu „Operacja” powstaje od lat z ilustratorem H. J. Sandnesem, świetne są też kryminały dla dorosłych pisane z Thomasem Engerem. 
„Przerwane próby w Teatrze Vendôme” to najnowsza powieść M. L. Longworth, która niedawno pojawiła się w polskich księgarniach. Trudno uwierzyć, że przeczytałam dziesiąty tom detektywistycznego cyklu „Verlaque i Bonnet”, którego bohaterowie mieszkają w miasteczku Aix we Francji. Co wyróżnia powieści M. L. Longworth od innych kryminałów? Czytelników przyciąga przede wszystkim charakter głównych bohaterów i to, jakie mają podejście do życia. Urokliwy klimat Prowansji też ma ogromne znaczenie, jak i fakt, że M. L. Longworth nie skupia się na na naturalistycznym opisie zbrodni, a daje odbiorcom swoich powieści historię o tym, jak w można łączyć pracę nad śledztwem z docenianiem drobnych codziennych przyjemności. 
Thomas Enger jest znany w naszym polskim świecie książkowym jako osoba współpisząca kryminały z Jørnem Lierem Horstem. Cykl „Blix i Ramm na tropie zbrodni” liczy już pięć tomów i myślę, że miłośnicy kryminałów z pewnością go zauważyli. Do tej pory jednak polski czytelnik nie miał okazji, by poznać indywidualną twórczość Thomasa Engera, a przecież ten pisarz tworzy historie kryminalne już od 14 lat i cieszą się one uznaniem w Norwegii. Jednak teraz dzięki Milenie Skoczko-Nakielskiej możemy sięgnąć po „Księgę szubienic”, powieść wydawaną przez Smak Słowa w cyklu „Mroczny zaułek”. 
Anna Kańtoch napisała sporo książek, które zyskały uznanie zarówno czytelników, jak i krytyków, a także doczekały się wielu wyróżnień i nagród. Mam wrażenie, że jakikolwiek autorka wybierze gatunek, świetnie się w nim odnajduje. Sporym powodzeniem cieszą się kryminały powieściopisarki i sama chętnie po nie sięgam, jak tylko pojawią się na półkach księgarń. Poprzednio czytałam „Samotnię”, a teraz moją uwagę przyciągnęła wznowiona właśnie powieść Anny Kańtoch pt. „Łaska”.