Kristina Ohlsson jest znaną i cenioną autorką powieści kryminalnych. Pierwszy tom cyklu pt. „Sztorm” bardzo mi się spodobał, dlatego nie mogłam pominąć kolejnej część pt. „Lód”. W Szwecji seria o Auguście Strindbergu stała się bestsellerem. Pisarka nieco prowokuje czytelników postacią, jaką wsuwa na pierwszy plan. Jego imię i nazwisko kojarzy się wszystkim Szwedom z literaturą z najwyższej półki. To tak jakby ktoś z polskich pisarzy nazwał głównego bohatera cyklu kryminalnego Adamem Mickiewiczem czy Juliuszem Słowackim. Trudno byłoby wyobraźni nakazać, by w takiej postaci dostrzec kogoś innego, niż nam nasuwają skojarzenia. Czytaj dalej
„Lód” – Kristina Ohlsson
Odpowiedz
Bardzo lubię sięgać po kryminały pisane przez Jørna Liera Horsta. Wiem, że dostanę to, czego oczekuję. Dobrze skreślone śledztwo, rzetelnie opisaną pracę śledczych z naciskiem na wiarygodność, a nie na pędzącą akcję. Tymczasem „Krzyk” jest inny, gdyż głównym bohaterem wcale nie jest policjant. Ponadto książka powstała w duecie. Współautorem powieści jest Jan-Erik Fjell. W Polsce przetłumaczono jeden kryminał tego norweskiego pisarza. Nosi tytuł „Kapuś” i został wydany w 2018 roku. Warto dodać, że nie jest to pierwszy duet Jørna Liera Horsta. Widać autor potrafi pracować we współpracy z innymi. Seria dla dzieci z cyklu „Operacja” powstaje od lat z ilustratorem H. J. Sandnesem, świetne są też kryminały dla dorosłych pisane z Thomasem Engerem. 
„Przerwane próby w Teatrze Vendôme” to najnowsza powieść M. L. Longworth, która niedawno pojawiła się w polskich księgarniach. Trudno uwierzyć, że przeczytałam dziesiąty tom detektywistycznego cyklu „Verlaque i Bonnet”, którego bohaterowie mieszkają w miasteczku Aix we Francji. Co wyróżnia powieści M. L. Longworth od innych kryminałów? Czytelników przyciąga przede wszystkim charakter głównych bohaterów i to, jakie mają podejście do życia. Urokliwy klimat Prowansji też ma ogromne znaczenie, jak i fakt, że M. L. Longworth nie skupia się na na naturalistycznym opisie zbrodni, a daje odbiorcom swoich powieści historię o tym, jak w można łączyć pracę nad śledztwem z docenianiem drobnych codziennych przyjemności. 
Thomas Enger jest znany w naszym polskim świecie książkowym jako osoba współpisząca kryminały z Jørnem Lierem Horstem. Cykl „Blix i Ramm na tropie zbrodni” liczy już pięć tomów i myślę, że miłośnicy kryminałów z pewnością go zauważyli. Do tej pory jednak polski czytelnik nie miał okazji, by poznać indywidualną twórczość Thomasa Engera, a przecież ten pisarz tworzy historie kryminalne już od 14 lat i cieszą się one uznaniem w Norwegii. Jednak teraz dzięki Milenie Skoczko-Nakielskiej możemy sięgnąć po „Księgę szubienic”, powieść wydawaną przez Smak Słowa w cyklu „Mroczny zaułek”. 
Anna Kańtoch napisała sporo książek, które zyskały uznanie zarówno czytelników, jak i krytyków, a także doczekały się wielu wyróżnień i nagród. Mam wrażenie, że jakikolwiek autorka wybierze gatunek, świetnie się w nim odnajduje. Sporym powodzeniem cieszą się kryminały powieściopisarki i sama chętnie po nie sięgam, jak tylko pojawią się na półkach księgarń. Poprzednio czytałam „Samotnię”, a teraz moją uwagę przyciągnęła wznowiona właśnie powieść Anny Kańtoch pt. „Łaska”. 
Pisał kryminały, zanim było to modne. Co więcej, sprawił, że stopniowo zaczęto doceniać ten gatunek. O kogo chodzi? Oczywiście o Marka Krajewskiego. Dwa zdania wstępu to za mało, by nawet pokrótce powiedzieć coś o tym pisarzu. Skupię się na powieści „Błaganie o śmierć”. Jest to najnowsza książka pisarza, choć lepiej byłoby określić ją słowem ostatnia. Oczywiście Marek Krajewski nie porzuca samego pisarstwa, ale poprzez tę książkę żegna się z Eberhardem Mockiem. Trzynasty tom zamyka cykl, który rozpoczęła wydana ćwierć wieku temu debiutancka książka pisarza „Śmierć w Breslau”.