Pierwszą biografię napisaną przez Angelikę Kuźniak poznałam trzynaście lat temu. Była to „Papusza”, czyli historia Bronisławy Wajs. Potem trafiłam na książkę „Czarny Anioł. Opowieść o Ewie Demarczyk” (współautorstwo z Eweliną Karpacz-Oboładze). Następna była „Soroczka”, rozmowa z osobami, które opowiadali o swoim stroju na ostatnią drogę. Teraz przyszedł czas na trudną postać. O Marii Skłodowskiej-Curie napisano wiele. Czytałam kilka książek na jej temat, również takich dla najmłodszych czytelników. Przed lekturą zastanawiałam się, czy można ukazać noblistkę inaczej niż zazwyczaj? Okazało się, że Angelika Kuźniak podeszłą do tematu w oryginalny sposób. Czytaj dalej
„Skłodowska-Curie. Rebeliantka” – Angelika Kuźniak
3
Bohaterki powieści „Alchemia”, najnowszej książki Katarzyny Zyskowskiej, nie trzeba przedstawiać. Maria Skłodowska-Curie jest postacią powszechnie znaną za sprawą swoich dokonań naukowych. Nikt ich dzisiaj raczej nie kwestionuje, ani nie pomniejsza. Czy tak było zawsze? Łatwo się domyślić, że pod koniec XIX, czy na początku XX wieku nawet ten najbardziej nowoczesny świat wyglądał nieco inaczej niż obecnie. Kobiet wśród naukowców nie było zbyt wiele, dziś wciąż jest ich za mało. Doskonale też wiemy, dlaczego Maria Skłodowska musiała studiować na Sorbonie, a nie w Warszawie. Co zatem sprawiło, że w 1911 roku wywołała ogromny skandal we Francji? Ten wątek wykorzystała Katarzyna Zyskowska, by nieco inaczej pokazać nam noblistkę, skupiając się na przeżyciach wewnętrznych Marii.