Czy kochasz góry? Śnieżka należy do tych szczytów, które kojarzy każdy z nas, nawet najbardziej nizinny piechur. Ponadto charakterystyczne obserwatorium na Śnieżce właśnie obchodzi swoje półwiecze. Wydaje się futurystyczne, nazywano je latającymi spodkami czy UFO. Dzisiaj niewiele jest takich obiektów z czasów PRL, które byłyby cenione przez architektów, jak i zwykłych obywateli. Pierwsze obserwacje meteorologiczne prowadzono tu w innym budynku już w 1900 roku. Wspominam o tej współczesnej placówce Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej, gdyż będzie istotnym miejscem w powieści „Obserwatorium” Jarosława Szczyżowskiego. Czytaj dalej
„Obserwatorium” – Jarosław Szczyżowski
Odpowiedz
Bohaterki powieści „Alchemia”, najnowszej książki Katarzyny Zyskowskiej, nie trzeba przedstawiać. Maria Skłodowska-Curie jest postacią powszechnie znaną za sprawą swoich dokonań naukowych. Nikt ich dzisiaj raczej nie kwestionuje, ani nie pomniejsza. Czy tak było zawsze? Łatwo się domyślić, że pod koniec XIX, czy na początku XX wieku nawet ten najbardziej nowoczesny świat wyglądał nieco inaczej niż obecnie. Kobiet wśród naukowców nie było zbyt wiele, dziś wciąż jest ich za mało. Doskonale też wiemy, dlaczego Maria Skłodowska musiała studiować na Sorbonie, a nie w Warszawie. Co zatem sprawiło, że w 1911 roku wywołała ogromny skandal we Francji? Ten wątek wykorzystała Katarzyna Zyskowska, by nieco inaczej pokazać nam noblistkę, skupiając się na przeżyciach wewnętrznych Marii. 
Ben Miller jest brytyjskim aktorem i komikiem. Zagrał w filmie „Johnny English”, a rola Bougha przyniosła mu sławę. Co ciekawe, Ben Miller najpierw zaczynał od kariery naukowca. Pisał nawet doktorat na Cambridge. Myślę, że ta pierwsza profesja miała spory wpływ na to, o czym jest książka pt. „O chłopcu, który zniknął świat”. Warto też dodać, że autor stworzył tę historię dla swojego syna. 
Kiedy myślę o Marii Skłodowskie-Curie, mam wrażenie, że to osoba bez istnienia której świat byłby zupełnie inny. Wszyscy o niej słyszeli i znają jej dokonania. Sama zresztą chodziłam do szkoły jej imienia. Jaka jednak była prywatnie, jako matka, córka, żona, nauczycielka? Jaką cenę zapłaciła za swoją tytaniczną pracę? Wszystkie biografie, jakie czytałam były skierowane do młodszych czytelników. Poznałam też powieść Magdaleny Niedźwieckiej pt. „Maria Skłodowska-Curie”. Ponadto o słynnej noblistce nakręcono filmy i seriale. Jednak książka biograficzna „Maria Curie” jest inna. Została napisana przez córkę noblistki, Ewę Curie i wydana w 1937 roku, cztery lata po śmierci Marii. 
Jako, że nie oglądam telewizji, nie miałam pojęcia kim jest Dara Ó Briain. Okazuje się, że występuje w Wielkiej Brytanii i Irlandii, jako komik i prezenter telewizyjny. Co zatem może powiedzieć o nauce? Całkiem sporo, a na dodatek w sposób zabawny i nieco szalony. Dzieci, którym nie starcza informacji nabytych w czasie lekcji z pewnością chętnie sięgną po tytuł „Niezwykła nauka. Ukryty świat” i będą zadowolone. Podobnie jak te, które na pierwszym miejscu stawiają humor. Nie zabraknie ani jednego, ani drugiego. 
Książka „George i poszukiwanie kosmicznego skarbu” może być już znana polskim czytelnikom. Niektórzy poznali już ją w tłumaczeniu Marka Krośniaka. Nosiła nieco inny tytuł, ponieważ imiona bohaterów zostały w niej spolszczone. Teraz, po dziesięciu latach od pierwszego wydania, powieść przełożyła Joanna B. Garbarek, która zdecydowała, by pozostać przy anglojęzycznym imieniu. Zamiast Jerzego, jest właśnie George. Powieść zyskała nową, atrakcyjną oprawę. Dzięki temu już okładka przyciąga wzrok.