Emmanuel Carrère, francuski pisarz, autor scenariuszy filmowych i reżyser, znany jest polskim czytelnikom między innymi dzięki takim powieściom jak „Wąsy” oraz „Limonow”. Obecnie sięgnąć możemy po książkę, która nawiązuje do doświadczeń samego pisarza, a związana jest z chrześcijaństwem. Otrzymujemy autobiograficzny, ponad 500-stronicowy esej o wierze, Jezusie, apostołach i początkach Kościoła. Czytaj dalej
Levi Henriksen w ubiegłym roku gościł na Festiwalu Literacki Sopot. Jako, że czytałam książkę tego autora „Śnieg przykryje śnieg”, z wielką przyjemnością posłuchałam tego, co mówi o tej książce. Przyznam, że chętnie sięgam po literaturę norweską i zwykle się nie zawodzę. Skandynawia kojarzy się nam zwykle z kryminałami, ale okazuje się, że warto sięgać po inne gatunki literackie. „Pieśń harfy” Leviego Henriksena przyciągnęła moją uwagę piękną okładką. Jednak w literaturze ważniejsze jest to, co wewnątrz książki, ale jak się łatwo domyślić – nie zawiodłam się. Czytaj dalej
Wydawnictwo Literackie postanowiło wznowić jedno z arcydzieł literatury dwudziestego wieku – „Sztukmistrza z Lublina”. Isaac Bashevis Singer w 1978 roku został nagrodzony za swoją twórczość Literacką Nagrodą Nobla. Pisarz urodził się na początku XX wieku w Polsce. Spędził swoją młodość w okolicy Lublina, a w 1935 roku wyjechał na stałe do Stanów Zjednoczonych. Tworzył w jidysz, ale jego teksty tłumaczono na inne języki z angielskiego. Singerowi udało się odnieść wielki sukces. W naszym kraju jedną z najbardziej popularnych jego książek jest właśnie „Sztukmistrz z Lublina”. Sama pamiętam, gdy jeszcze jako nastolatka odkryłam tę powieść w bibliotece, wielkie wrażenie jakie na mnie wywarła. Czytaj dalej
Książka „Krzyżowy ogień. Historia niezwykłej duchowej podróży” Boba Seidenstickera jest powieścią napisaną przez eksperta od programów komputerowych. Stanowi głos w dyskusji na temat wiary. Autor prowadzi blog w którym podejmuje tematy dotyczące religii, choć z perspektywy ateistycznej. Na świecie bardzo znanym ateistą jest Richard Dawkins, który pisze książki na ten temat, np. „Bóg urojony” ale nie są to powieści. Czytaj dalej
Księdza Jana Kaczkowskiego nie ma już wśród nas, zmarł w Wielki Poniedziałek, choć nie skończył jeszcze 39 lat. Zdążył jednak zrobić wiele dobrego. Był założycielem i dyrektorem hospicjum pod wezwaniem Ojca Pio w Pucku. Cztery lata temu dowiedział się, że cierpi na glejaka. Rak mózgu nie spowolnił jego działań, wręcz przeciwnie. Ksiądz Jan Kaczkowski pracował na pełnych obrotach. Widać to również w wywiadzie „Życie na pełnej petardzie”, w którym mówił o sobie, swojej chorobie. Nie pomijał również kwestii wiary. Stał się niezwykle popularny, sam określał siebie onkocelebrytą. W lutym premierę miała książka ks. Jana Kaczkowskiego „Grunt pod nogami”. Czytaj dalej
O księdzu Janie Kaczkowskim po raz pierwszy usłyszałam w radio. Był to wywiad w radiowej Trójce. Słuchając go, nie mogłam wyjść z podziwu, że ludzie z taką pasją jeszcze istnieją. Ksiądz Jan jest teologiem, bioetykiem oraz twórcą Puckiego Hospicjum pw. Świętego Ojca Pio. Siebie nazywa – z pewną dozą autoironii – onkocelebrytą. Dlaczego? W 2012 roku zachorował na guza mózgu, glejaka. Lekarze dawali mu zaledwie pół roku życia. Jednak jak sam mówi, darowano mu trochę więcej czasu. Piotr Żyłka na przełomie 2014 i 2015 roku przeprowadził z księdzem Janem Kaczkowskim wywiad Dzięki tej rozmowie powstała książka „Życie na pełnej petardzie, czyli wiara, polędwica i miłość”. Czytaj dalej