Niecierpliwie czekam na książki laureatki Literackiej Nagrody Nobla, Annie Ernaux. „Życie zewnętrzne” to najnowsza publikacja francuskiej pisarki przełożona na język polski. Kiedy Kiedy wzięłam do ręki zbiór, zwróciłam uwagę na tytuł. Mam wrażenie, że we współczesnym świecie sugeruje się nam, byśmy skupiali się na sobie, na tym co wewnętrzne, a tu mamy odwrotną sytuację. Obserwację tego, co dzieje się wokoło. Jak przyglądać się światu, nie będąc jednocześnie posądzonym o podglądactwo? Potem skierowałam uwagę na objętość książki: Po raz kolejny otrzymujemy tytuł autorki niezbyt obszerny, choć obejmujący zapiski z kilku dekad. Czytaj dalej
„Życie zewnętrzne” – Annie Ernaux
Odpowiedz
Tytuł książki Simona Boasa z pewnością przyciąga uwagę, ale u każdego może budzić różne uczucia. „Poradnik umierania dla początkujących” posiada równie intrygujący i długi podtytuł: „Kilka depesz z niespodziewanie jasnego, intensywnego i granicznego okresu życia”. Po co pisać czy sięgać po tak nietypową książkę? Wiele osób zada sobie takie pytanie. Przecież śmierć jest niewygodna i nadal stanowi temat tabu. Wolimy jej nie zauważać i zachwycać się młodością, doskonałością ludzkich ciał. Nie jesteśmy jednak nieśmiertelni, choć przecież na początku swojej egzystencji w ogóle nie myślimy o kresie własnego istnienia. Potem dziwią nas dziadkowie pokazujący w szafach swój strój na ostatnią drogę. W młodości wydaje się to jakimś dziwactwem, czy wręcz przerażającą wizją, bo po co myśleć o śmierci? 
Ładnych parę lat minęło odkąd ostatnio odwiedzałam Francję. Czas zatem wybrać się do tego kraju za sprawą książek. Wybrałam wydaną niedawno opowieść o tym, jak Francuzi potrafią cenić joie de vivre. Książka „Francja. Radość życia” została napisana przez Cathy Yandell, czyli amerykańską wykładowczynię w Carleton College. Tam prowadzi zajęcia o literaturze, kulturze i polityce francuskiej, wykłada też język francuski. 
Kiedy byłam nastolatką, w pewnym momencie zaczęłam samodzielne poszukiwania odpowiednich dla siebie książek. Powieści dziecięce odeszły do lamusa. Przeszłam chyba wszystkie działy literackie, jakie znalazłam w bibliotece. Nie pominęłam powieści Marii Rodziewiczówny. Właśnie skończył się PRL i na rynku nastąpił wsyp zupełnie innych książek, niż do tej pory. Również powieści Rodziewiczówny były wznawiane, ale szybko zauważyłam, że tego typu literatura traktowana był trochę po macoszemu. Stawiano ją między klasyką a romansami. Wtedy jednak nawet nie zastanawiałam się, kim była autorka „Lata leśnych ludzi”. Teraz mogę jednak dowiedzieć się więcej o tej pisarce, gdyż niedawno została wydana biografia „Rodziewicz-ówna. Gorąca dusza” Emilii Padoł. 
Jeśli miałabym wymienić trzy najlepsze książki na temat kobiecych doświadczeń, to wszystkie je poznałam za sprawą Wydawnictwa Czarne. Pierwszą z nich była 
Twórczość Annie Ernaux nie jest szczególnie często tłumaczoną na język polski, choć pisarka wymieniana jest jako ważna kandydatka do Literackiego Nobla. Ci twórcy francuscy, którzy są częściej tłumaczeni na język polski, uznają Ernaux za autorytet, a także powołują się na jej prozę. Książka „Lata” została wydana we Francji w 2008 r. i stała się najgłośniejszym tytułem pisarki. Jednak dopiero teraz mamy okazję przyjrzeć się tej niepozornej objętościowo historii. Czym się wyróżnia spośród innych? Dlaczego jest porównywana do