Simona Kossak urodziła się w rodzinie malarzy, ale sama oddała swoje serce przyrodzie. Jej historia nie jest mi obca, ponieważ czytałam biografię „Simona. Opowieść o niezwyczajnym życiu Simony Kossak” napisaną przez Annę Kamińską. Teraz sięgnęłam po niedawno wydaną przez Marginesy w serii „EKO” książkę autorstwa Simony Kossak, „Saga Puszczy Białowieskiej”. To wyjątkowe miejsce pojawia się na łamach wielu książek przyrodniczych, choćby tych pisanych przez Adama Wajraka. Jeśli komuś nie jest obca czysta natura, nie może pominąć tego miejsca. Bo dla jednych Puszcza Białowieska jest obiektem, z którego chcieliby czerpać korzyści, a dla innych świętością, którą należy pozostawić wolną. To miejsce wzbudza wiele emocji, ale też posiada swoją historię. Simona Kossak podjęła próbę opisania Puszczy, żeby uświadomić odbiorcom, jak ważna jest nie tylko dla ludzi, ale też dla przyrody. Czytaj dalej
„Saga Puszczy Białowieskiej” – Simona Kossak
6
Nie wiem, czy na rynku pojawia się coraz więcej książek o tematyce ekologicznej, czy to może chodzi o mnie, bo ostatnio zaczynam takie tytuły częściej zauważać. Wkrótce premierę będzie miała książka „Lekcje z pingwinem” Toma Michella. Nie jest to powieść, a to co w niej opisano wydarzyło się naprawdę. W tej historii będzie mowa o niezwykłym spotkaniu człowieka z pingwinem i to ptak stanie się głównym bohaterem książki. 
Delfiny budzą naszą sympatię, a jednak tak niewiele o nich wiemy. O różowych delfinach jeszcze mniej. Ich kolor wydaje się nam jakiś taki słodki. Czy te ssaki, żyjące w wodach Amazonii rzeczywiście mogą cieszyć się taką niczym nieskrępowaną wolnością i prowadzą cukierkowy żywot? Sy Montgomery – przyrodniczka, poetka i pisarka – zafascynowana tymi zwierzętami, postanowiła ruszyć w ślad za nimi. Dzięki tej wyprawie powstała książka pt. „Podróż różowych delfinów”. 
Jakie uczucia wywołują w Was wilki? Strach, czy sympatię? Pamiętam od dziecka, że przed dzikiem należy uciekać na drzewo, a jeśli chodzi o kuzynów psa, to najlepiej oglądać dzikie czworonogi jedynie na obrazku. W końcu wychowywałam się na wierszykach Brzechwy. Strach przed wilkami jest czasami bardzo głęboki. Mieszkam w okolicy, która obfituje w lasy, więc każdy zabłąkany duży pies, budzi lęk – bo może okazać się wilkiem. Ten strach tkwi w człowieku bardzo głęboko. Tylko, że właściwie jest nieuzasadniony. Tak w swojej najnowszej książce pt. „Wilki” pisze Adam Wajrak. 
Książka o której dziś piszę, nie spodoba się miłośnikom psów. Wtedy przecież trudno mieć kota – choć jest to oczywiście możliwe. Należę do tej części ludzkości, która preferuje koty za ich niezależność.