W Dzień Dziecka nie może zabraknąć publikacji dla młodych czytelników. Książki dla dzieci stanowią wyzwanie dla pisarzy, gdyż odbiorca z reguły jest bardzo wymagający. Do tego często wyboru dokonują rodzice. Najlepiej zatem, gdy uda się zadowolić obie grupy. Kiedy czytam dzieciom na głos, od razu wiem, kiedy tekst jest dobrze napisany: po pierwsze czytam go płynnie, a po drugie dzieciaki słuchają uważnie. Najnowsza książka Maciej Przewoźniaka właśnie taka jest. Zaspokaja potrzeby dzieciaków dostarczając im ciekawych przygód, ale też odpowiedniej wiedzy. o czym są „Skoki przez epoki”? Już podtytuł wiele mówi. Otrzymujemy „Osiem podróży w przeszłość”. Czytaj dalej
„Skoki przez epoki. Osiem podróży w przeszłość” – Marcin Przewoźniak
2
Najnowsza książka Hanny Krall, wybitnej reportażystki, zaskoczyć może wielu czytelników. „Nie mówi się takich rzeczy” z pewnością nie jest ani wywiadem, ani reportażem, choć ma coś w sobie z obu tych form. Pisarka od jakiegoś czasu każdy swój nowo wydany tytuł nazywa ostatnim. Jednak, mimo że 20 maja kończy 91 lat, nie ustaje w utrwalaniu na piśmie wielu spraw, które mogłyby ulecieć z pamięci i zniknąć. Książka powstała we współpracy ze Zbigniewem Liberą, artystą, który do tej książki stworzył „komentarze wizualne” w formie rysunków. 
Anna Sakowicz pisze książki dla dorosłych i dla dzieci, więc nie powinno mnie dziwić, że premierę ma opowieść dla dzieci pt. „Czarne owce”. Przyzwyczaiłam się do serii dla młodych czytelników pt. „POPR-ańcy”. Zresztą autorka poszerzyła ten cykl o tytuły dla najmłodszych, związane z emocjami. „Czarne owce” są niezależną opowieścią i właśnie to mnie najbardziej zaskoczyło. Książka jest przeznaczona dla dzieci od ósmego roku życia, choć górnej granicy wiekowej nie ma. Każdy coś w tej opowieści odkryje dla siebie. 
Jeśli kochacie koty, z pewnością zauważyliście, że w literaturze japońskiej są one również bardzo widoczne. Bo kto nie lubi się relaksować oglądaniem filmików z mruczkami? Mnie również trochę się to udzieliło, więc z chęcią sięgnęłam po niedawną premierę: „Kot pierwszego kontaktu”. Opowiadania autorstwa Shō Ishidy są już trzecią częścią niezwykle popularnej serii, która w Polsce ukazała się nakładem Wydawnictwa Marginesy. Przeczytałam 
Wielu czytelnikom nie trzeba przedstawiać Anny Kańtoch, uznanej polskiej autorki fantastyki oraz powieści kryminalnych. Po prostu cierpliwie czekają na kolejne książki autorki. Wielkim powodzeniem cieszy się cykl o Krystynie Lesińskiej, emerytowanej policjantce, której życie naznaczone zostało zagadką związaną z zaginięciem brata. W ostatniej części tetralogii noszącej tytuł „Zima pożegnanych” pisarka już samym tytułem skłania nas do zastanowienia: czy otrzymujemy zamknięcie historii i tym samym ostatnią porę w roku? A może powinniśmy na tytuł spojrzeć w sposób bardziej przenośny niż dosłowny? 
Sięgnęłam po książkę dla dzieci pt. „Psia Kalevala” autorstwa Mauriego Kunnasa, ponieważ polubiłam poczucie humoru pisarzy z tego kraju. Czy to będzie Arto Paasilinna, czy Miika Nousiainen, wiem że warto sięgnąć po tłumaczenia Sebastiana Musielaka. Oczywiście nie wszystkie fińskie powieści mają w sobie humorystyczne zacięcie. „Psia Kalevala” będzie jednak zabawną historią, choć trudno ją zamknąć w tak prostej szufladce. Zaliczymy ją do literatury dziecięcej, ale dorośli również skorzystają, mimo że będą nieco inaczej odbierać ten tytuł. Książka pojawiła się niedawno w Polsce nakładem wydawnictwa Książkowe Klimaty, a ja postanowiłam się dowiedzieć, o czym jest fiński epos narodowy.