Kiedy lato zmierza ku końcowi, chciałabym je na jakiś czas zatrzymać, albo sprawić przynajmniej, by czas płynął nieco wolniej. Jeszcze tyle książek zostało do nadrobienia, tyle spraw do załatwienia, czy choćby złapania jeszcze kilku ciepłych promieni słońca, pełnych beztroskich chwil. Tove Jansson w swojej „Księdze lata” udało się to zrobić, gdyż zamyka jak w szklanej kuli letnie życie pewnej rodziny. Znana jako autorka cyklu o „Muminkach” fińska pisarka pisała również dla dorosłych, nie tylko kreśląc słowa na papierze, ale również tworząc jako malarka, czy rysowniczka. Teraz możemy sięgnąć po wznowienie książki napisanej przed laty, a przełożonej na język polski 42 lata temu. Teraz otrzymujemy „Księgę lata” w przekładzie Haliny Thylwe nakładem wydawnictwa Czarne w serii „nowa klasyka”. Czytaj dalej
„Księga lata” – Tove Jansson
Odpowiedz
Lubię literackie podróże w rejony, do których nigdy nie zaglądałam. Zresztą trudno być wszędzie, za to myślę, że warto poszerzać horyzonty i za pomocą książek poznawać historie nawet fikcyjnych osób. Na samym początku okresu wakacyjnego sięgnęłam po „Żywoty wykluczonych” Anandy Devi, cenionej pisarki pochodzącej z Mauritiusa. Książka jest zbiorem w skład którego wchodzą trzech krótkie powieści: „Pagli – Szalona”, „Ja, wyklęta” oraz „Żywot Józefina Szalonego”. Historie łączy temat obcości i odrzucenia przez społeczeństwo. Choć akcja tych opowieści rozgrywa się na drugim końcu świata, znajdziemy w nich wiele uniwersalnych problemów. 
Kiedy pojawiły się pierwsze powieści kryminalne z komisarz Niną Warwiłow, nie miałam okazji, by po nie sięgnąć. Jędrzej Pasierski musiał napisać szósty tom, by wreszcie udało mi się poznać główną bohaterkę serii. Wprawdzie rozpoczynałam lekturę „Martwego klifu” z pewnymi obawami, ponieważ myślałam, że się pogubię bez znajomości poprzednich części. Nic takiego jednak się nie stało. Za to miałam okazję oderwać się na chwilę od codzienności i ruszyć tropem wraz z prowadzącymi śledztwo. 
Historia Islandii jest nieco dłuższa niż historia Polski. I choć tak odległy, to właśnie ten malutki kraj sporo wniósł do naszej kultury europejskiej. Nie jestem podróżniczką, wolę raczej ciepły klimat, a jednak Islandia nawet dla kogoś takiego jak ja jest obiektem podziwu czy cichych marzeń o dalekich eskapadach. Wystarczy tylko zerknąć na zdjęcia ludzi, którzy tam się udali, by przepaść na kilka dłuższych chwil w podziwianiu tak pięknych miejsc. Jednak jest jeszcze coś, co przyciąga moją uwagę. Kultura i historia tego kawałka świata. 
Poprzednia książka Kiran Millwood Hargrave, jaką czytałam, była powieścią dla dorosłych. Historia pt.
Niedawno premierę miała powieść pt. „Spica”, której autorem jest Tomasz Białkowski. Po raz pierwszy miałam okazję sięgnąć po książkę tego pisarza. Intryguje przyciągająca wzrok okładka. Widzimy na niej fragment obrazu Paulusa Pottera. Dzieło holenderskiego malarza jest niezwykle intrygujące. Całą praca to czternaście scen przedstawiających polowanie. Tutaj myśliwy okaże się zwierzyną i zostaje ukarany za swoje działania. Trzeba przyznać, że przesłanie kojarzy mi się ze współczesnością, a nie siedemnastym wiekiem, kiedy żył i tworzył holenderski artysta.