Anna Applebaum za książę „Gułag” otrzymała Nagrodę Pulitzera w 2004 roku. Najnowsza publikacja autorki, choć niedawno wydana, doczekała się już Nagrody im. Lionela Gelbera przyznawaną dla najlepszej anglojęzycznej literatury faktu. Historia współczesna Europy Środkowej i Wschodniej znajduje się w kręgu zainteresowań dziennikarki. Anne Applebaum potrafi w poruszający sposób opowiedzieć o tym, co przez wiele lat było przed nami ukrywane. Kiedy żyliśmy za żelazną kurtyną o zbrodniach stalinowskich nikt nie miał odwagi mówić głośno. Po latach wciąż nie posiadamy pełnego obrazu, ponieważ nie znamy ich skali ani przyczyny. Amerykańsko-polska dziennikarka opisuje te kwestie tak, byśmy mogli je lepiej zrozumieć. Czytaj dalej
„Czerwony głód” – Anne Applebaum
5
Książka „Tęsknota” jest debiutem literackim Gaëla Faye, znanego hiphopowca tworzącego w języku francuskim. Muzyk jest synem Rwandyjki i Francuza. Urodził się w Burundi, tam też spędził dzieciństwo. Po wybuchu wojny w Rwandzie zamieszkał w Yvelines pod Paryżem. Powieść „Tęsknota” inspirowana jest doświadczeniami Gaëla Faye. Została wydana we Francji w 2016 roku i doczekała się wielu prestiżowych nagród, w tym uhonorowano ją wyróżnieniem „Lista Goncourtów: Polski Wybór”. 
Trudno uwierzyć, że od ludobójstwa w Rwandzie minęło już ponad dwadzieścia lat. W ciągu zaledwie stu dni zabito milion osób z plemienia Tutsi. Sprawcami zbrodni byli rodacy ofiar, ale należący do plemienia Hutu. O tych tragicznych wydarzeniach napisano wiele książek. U nas jedną z najbardziej znanych jest reporterska opowieść Wojciecha Tochmana „Dzisiaj narysujemy śmierć”. Natomiast „Maria Panna Nilu” Scholastique Mukasongi ukazuje Rwandę z końca lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku z perspektywy kobiet, a właściwe licealistek. 
Ostatnio coraz częściej sięgam po literaturę z drugiego końca świata. Nie tak dawno poznałam takich autorów jak: Shaun Tan, Brooke Davis, czy Eleanor Catton. Do tej grupy dołączył australijski pisarz, Richard Flanagan, który w ubiegłym roku otrzymał Nagrodę Bookera za „Ścieżki północy”. W mediach podkreśla się, że powieść jest o żołnierzach przebywających w japońskim obozie jenieckim i pracujących przy budowie Kolei Śmierci. Rzeczywiście, autor wiele miejsca poświęca temu tematowi. Jednak najważniejsze w „Ścieżkach północy” jest coś zupełnie innego: samotność, zło i cierpienie. 
Mieszkałam kiedyś na ulicy 6 Marca. Nazwa, która upamiętnia dzień „wyzwolenia” mojej miejscowości przez Armię Czerwoną przetrwała do dziś. Dlaczego o tym wspominam? Varujan Vosganian pisze w „Ksiedze szeptów” o Fokszanach – mieście na wschodzie Rumunii, w którym się wychował. On również mieszkał na ulicy 6 Marca 1945 – na cześć ustanowienia pierwszego demokratycznego rządu Rumunii.