W latach 1976 – 1980 Wydawnictwo PIW publikowało serię „Opowieści Grozy”. Od kilku lat jest ona wznawiana pod nieco zmienionym tytułem, ponadto została wzbogacona i odświeżona o kolejne teksty. Wprawdzie nie czytałam wcześniejszych ośmiu już „Opowieści niesamowitych” tłumaczonych z języka czeskiego, francuskiego, włoskiego, rosyjskiego i innych. Zainteresowała mnie literatura japońska. Antologia mrocznych i niesamowitych opowieści z języka japońskiego została ułożona przez Katarzynę Sonnenberg-Musiał. Jako podstawę posłużyła wydana w 1986 r. w PIW-ie „Ballada o Narayamie. Opowieści niesamowite z prozy japońskiej”. Teraz poszerzono zbiór o autorów takich jak Kenzaburō Ōe czy Kōbō Abe. Zwłaszcza ten ostatni szczególnie mnie zainteresował, ponieważ widzę, że wciąż jest u nas popularnym, wręcz kultowym pisarzem. Czytaj dalej
„Opowieści niesamowite z języka japońskiego” – pod red. Katarzyny Sonnenberg-Musiał
Odpowiedz
Karl Ove Knausgård jest pisarzem, który zwojował świat autobiograficzną „Moją walką”. Obszerne, wielotomowe dzieło przez jednych uwielbiane, dla innych nie do przejścia sprawiło, że czekaliśmy na podobne książki. Dlatego nie dziwiły następne noszące tytuły od kolejnych pór roku. Obecnie jednak możemy poznać powieść Knausgårda pt. „Gwiazda poranna” i nie będzie to krótkie dzieło. Licząca ponad 700 stron książka zaskoczy nas choćby ilością bohaterów. 
Nie należę do znawców twórczości H. P. Lovecrafta, zauważyłam jednak, że popularność tego pisarza stale rośnie. Uznawany jest za prekursora fantastyki naukowej, a jako twórca mitologii Cthulhu doczekał się również naśladowców. Nakręcono sporo filmów na podstawie jego opowieści, ale twórczość Lovecrafta wpłynęła również na inne dziedziny kultury. Nic dziwnego, że wielu pisarzy nawiązuje do tej świata wykreowanego przez tego wybitnego pisarza. Jednak August Derleth, autor zbioru opowiadań „Maska Cthulhu”, zajmuje tu szczególne miejsce.