Jak wybrać spośród wielkiej ilości książek taką, która zainteresuje jednocześnie dwójkę dzieci różnej płci w różnym wieku? Nie jest to łatwe zadanie. Rozwiązanie jest banalne. Wystarczy ciekawie coś napisać. No i może w miarę ciekawy sposób to odczytać… Bardzo dużo książeczek napisanych jest na ilość, nie na jakość. Stosy bajeczek, niby-klasyków tylko walają się po kątach, bo są napisane takim językiem, że nikt tego nie chce słuchać. A i czytanie może spowodować zwichnięcie szczęki.

Książka „Rozmowy takie sobie…” Agnieszki Metko, to coś w rodzaju prowokacji – dla moich pociech. Na każnej stronie przedstawiony został dialog dziecka z dorosłym na jakiś nurtujący je temat. Mała Róża dowiaduje się dlaczego dorośli się kłócą, skąd wzięły się nazwy dni tygodnia i co oznaczają. Książeczkę można czytac strona po stronie, albo wybrać sobie problem, który chcemy dziecku objasnić.

Rodzice w książeczce są bardzo mądrzy, wszystko potrafią wyjaśnić, mają czas, by rozmawiać z dzieckiem. Maluchy bardzo chętnie słuchają tych wyjaśnień, mimo że są one bardzo dydaktyczne. Przemawia chyba do nich to, że są to właśnie odpowiedzi dosrosłych na pytania kilkuletniej Róży. Zaskoczyło mnie też to, że książka zachęca moje własne pociechy do rozmowy. Często po przeczytaniu jakiejś historii – albo i w trakcie – dopytuja o to co je akurat nurtuje. Zdarza mi się też, że odrobinę modyfikuję tekst – aby coś jeszcze dodać. Nie sądziłam też, że będą zaintrygowane ilustracjami w książce – wszystkie są wykonane przez kilkulatki. Podano imię i nazwisko oraz wiek małego artysty. Mimo, że książka opowiada jakieś historie, to dzieciaki chcą jeszcze zastosować w praktyce, techniki malarskie przedstawione w książeczce.